Levendige kersenboom


Niet alleen katten, ook kersenbomen hebben negen levens getuige onderstaand bewijs, U kunt de foto’s natellen.
Persoonlijk denk ik dat er meer in zit want het is een taaie. Ze wil maar niet dood, zo bewonderenswaardig.
Toen ze ziek werd gaven we haar nog geen jaar;  met vruchtbare wilskracht bloeide ze toch weer op al was de slurvenperiode hartverscheurend, het getrompetter deed ons verdriet en  veel pijn aan de oren.
Uiteraard leefden en hielpen we mee.
Vanuit de negenlevensgedachte begroeven we kattenbrokken tussen de wortels en verse muizen, we deden het met liefde.  Even speelden we met het idee om de kat zelf te slachten en in delen aan de boom te voeren maar we spaarden hem; het beest was van de buren. Het bleek niet nodig, gelukkig.
Koppig zette ze door.
Vorig jaar bracht ze zelfs een bloesem voort,  waarna de kers werd gejat door een merel;  die had er niet veel plezier van door het geloer van de gespaarde kat. De ondankbare.


     slurven

     

13 gedachten over “Levendige kersenboom

  1. Bomen zijn taaie rakkers, zo staan in het park dode bomen en dan ontspringt er naast de stam een nieuwe schuit.
    Eigen kersen zijn wel lekker, vinden de vogels ook. Hans

    ot, mijn moeder komt uit Wormer, Familie Hartog

    Like

    • Ja, heerlijk, en alles wat erbij hoorde. Elke dag kijken en proeven of ze al zoet genoeg waren.
      Alleen jammer dat er zoveel verloren ging aan vogels; de merels snaaiden er wat af.

      Like

  2. Dat je een graad in de voodoo moet hebben om je fruitbomen te verzorgen., nooit geweten. Ik heb alleen maar een dakplataan, één keer per jaar snoeien als de bladeren al gevallen zijn…….en dan heb ik m’n tuinonderhoud voor het jaar weer gehad.

    Liked by 1 persoon

  3. Ik moet eerlijk zeggen, Bertie en ik hoop niet je mij dat kwalijk neemt, dat ik het niet direct ‘moeders mooiste’ meer vind, maar misschien is dat niet meer belangrijk als je zo op haar gesteld bent.

    Liked by 1 persoon

    • Dat is hij ook niet meer. De takken en bladeren stierven elk jaar een stukje af en er kwam al minder bloei, uiteindelijk zaagden we alles er af tot op schouderhoogte. Nu is het een steun voor de clematis.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.