planeet·ruimte

De aart(d)spessimist

Is het zoeken naar leven in de ruimte wel wenselijk?
Stel dat er een planeet gevonden wordt (bijna ondenkbaar maar je weet het nooit)  dan heb ik op voorhand medelijden met de nieuwelingen.
Zolang de mensen zelf nog van alles moeten uitvechten zullen ze alleen maar narigheden brengen.

Ze beginnen met een gemengde delegatie, kleurrijk, van alle gezindten, gewoonten enzovoorts, prediken eenheid terwijl de leden stuk voor stuk een dubbele agenda hebben. Naar aardse gewoonte.
Die groep gaat op expeditie in het nieuwe land om te kijken welk gedeelte het meest winstgevend is. Alle leden dragen vooral de eigen bedoelingen uit,  te weten die van hun president.
Grootheidswaan en wantrouwen reizen mee evenals hebzucht en jaloers racisme en dan de relifreaks nog.
Er ontstaat bedekte onenigheid, daarna bekvechten ze openlijk en tenslotte stationeren diverse aardse landen een defensie-eenheid op de nieuwe planeet en noemen het consulaten, dat maken ze de nieuwelingen wijs.
Het kan niet uitblijven: de ontvangers raken besmet met de menselijk geest en weigeren handel te drijven met de overheersers, ze belazeren elkaar over en weer.
Zo slepen de verhoudingen zich voort.
Met wat goede wil moorden ze elkaar uit en ontploft de planeet.

Gezien deze mogelijkheid is het te hopen dat het, bij eventuele ontdekking, een planeet betreft met een hoog virusgehalte of andere kwaadaardige eigenschappen.  Die waarschuwingssatellieten uitstuurt met teksten als: ‘blijf weg als je leven je lief is’  ‘opzouten’  ‘wij eten mensen’  ‘we hebben geen IC’s’.
==
Vraag: hoe zou een optimist dit zien?
==

nieuws

No blogs today…

Geen logje vandaag.  Voordeel is dat er ook niets te reageren valt als ik die mogelijkheid tenminste nog kan vinden..
Het is nu te laat om iets in elkaar te flanzen en waarover zou het moeten gaan?
NH en ZH zijn rood maar dat weet iedereen al.
Het coronavirus zwabbert in de rondte, het vertoont zich dan hier en dan daar  behalve in ons dorp, het heeft hier ook niets te zoeken.
Er was nog meer nieuws, dat Sylvie Meis trouwt en onze kermis doorgaat zonder terrassen en dat mijn haar geknipt is maar wie interesseert dat nou.
Enfin, morgen zijn er weer andere dingen belangrijk. Ik ga naar bed, ze gebeuren ook zonder dat ik erbij ben.
Slaap ze.
==

gedichtenwedstrijd

Dichters gezocht

Voor wie zich geroepen voelt:
https://www.prijsdepoezie.nl/de-gedichtenwedstrijd/hoe-het-werkt/

Zelf doe ik niet mee  maar wie weet is er onder de lezers een superwinnaar.
Zodat ik kan roepen: een STER tussen mijn volgers en ik ken haar/hem!
Een echte klassieke, schrijft nog met een ganzenveer.
Komt uit mijn stal, heb ik dagelijks intensief contact mee, wat heet, ik corrigeerde de poëzie.
Natuurlijk een uitnodiging bij Fidan en Renze en ik mag mee.  

Ga ik vertellen dat ik de artisticiteit  meteen onderkende en stimuleerde….
Van die dingen.


Mooi dromenwerk. ☻
==

taal

Dialectfreaks

Mooi, die anjers.
   – Dat zijn fletten.
Huh?
   –  Zo heetten ze vroeger  maar dat weet jij natuurlijk niet.
Mompelend er achteraan: – Die flauwe frollie tegenwoordig.
Ze stond op haar eigen woordgebruik.
Luiers was flauwekul voor ‘doeken’.
 – Menstruatie heette eigenlijk ‘de regels’.  Prima  hoor maar een buitenstaander begreep niet alles.

In eigen kring hadden we ook zo iemand, die sprak plat Zaans alsof hij er een hoofdprijs mee had gewonnen.
Hij promootte zijn taal en gebruikte woorden die al lang verjaard waren  (stienen en bienen, peerd en gait), een keer nam hij de telefoon op met: ‘Ja met main’, ik viel stil van verbazing.
Het lijkt grappig, toch kon ik het maar matig waarderen.  Dialecten zijn voor thuisgebruik en carnaval, een nietkenner mag ook wat zeggen.
Streng? Misschien.
Ik verwacht dat mensen, naast hun dialect, ook de nationale taal spreken. Maar ik moet toegeven dat dat lastig wordt wanneer je elke dag alleen je huistaal hoort en vroeger was dat vaak het geval.
En heel eerlijk gezegd, zelf spreek ik ook niet altijd correct. Shame en bloos
===
trip

In kleiner verband

De vleugelslag van een vlinder in Australië kan het laten regenen in Cenral Park, New York.
Stephen Hawkins
De trip van een wesp in de achtertuin in Oost-Brabant kan hersens laten malen in iemand die een meter verderop staat.
B. Bertjens
===
gedicht

Dichten met Marsman, het mag.

Denkend aan Holland zie ik brede rivieren traag door oneindig laagland gaan.
H. Marsman.
Een dichtregel waarmee je eindeloos kunt variëren. Probeer maar.
Denkend aan …
… Brabant zie ik hoge planten traag door oneindige maïsvelden gaan.
… Holland zie ik grote groepen maf door oneindige waanzin gaan.
… Lesbos zie ik trieste kampen met opzet en woede in vlammen opgaan.
… wordpress is het soms lastig een echt goed verhaal te verslaan…
Enzovoorts.
==
kleding

Kleren maken de man/vrouw

Moe had genoeg nachtponnen maar droeg het liefst pa’s pyjamajasjes.
Een van de zussen liep graag met de geitenwollen sokken van haar verloofde, lekker warm, zei ze.
Wie ’s winters naar de wc moest (ca 10 m achter het huis) schoot in pa’s klompen, die waren bestand tegen sneeuw en ijs.

Deze en meer dingen, waarvoor ik me als tiener ’n beetje  geneerde, zag ik terugkomen toen ik zelf huisvrouw was.
Nachtpon? Echtgenoots shirt zat veel lekkerder.
Pantoffels? Mwah, toch liever zijn oude bellen.
Sokken? Alleen zijn gebreide sokken van schoonmoeder vond ik goed genoeg.
Naar de schuur? Man’s vest hangt nog steeds grijpklaar.

Natuurlijk was het te verklaren: herenkleding was ruimer en zat prettiger.
Maar intussen hebben vrouwen ook royale vesten, broeken, shirts, laarzen en dergelijke. Voldoen die niet? Of is het, zoals een kennis opmerkte, jaloezie van vrouwen die alles willen wat een man ook heeft, een soort fout feminisme?
Misschien.
Eerder denk ik aan gebruikersgemak.
Míjn vesten zijn opgeruimd in de kleerkast, op een hangertje.
Míjn sokken bleven damessokken, nauw aansluitend en lastig aan- en uit te trekken
Míjn nachtgoed is meer van dat cadeauspul.
Al die dingen trek je niet gauwgauw aan als je warmte behoeft, of een snelle run naar de garage maakt. Terwijl zíjn dingen her en der aan haken hangen of voor buitendeuren klaarstaan.
Ik zou geen andere verklaring weten. Trouwens, waarom zou het verklaard  moeten worden.
Dat weet ik ook niet maar het is wel aardig hierover te denken.
Met eigen brein.
==

natuur·weer

Dag, droom.

Er volgen alsnog een paar warme dagen. Daar verheug ik me op, in september blijft de hitte ’s avonds niet hangen, zo zou ik het de hele herfst wel willen.

Het was ideaal als de natuur persoonlijke verzoeken kon inwilligen, die bestuurt tenslotte het weer. Ik snap dat ieder zijn eigen klimaatje teveel gevraagd is maar een meteorologische loterij lijkt me wel wat. Als probeersel.
Elk seizoen één winnaar per provincie, beter nog: per gemeente. Daar profiteren alle bewoners van.
Stel je de feestelijke loting voor, Chantal doet de trekking, kust de stralende gelukkige, iedereen is blij. KNMI biedt een extra prijsje, een zonnebril of zo.

Maar het zou niet in vrede verlopen, vrees ik.
Protesten, complotten en halvegaren verstoorden waarschijnlijk de gang van zaken met heibel over de uitslag.
Het zonnetje zou de winnaar niet gegund dus verduisterd worden.
En het weer?
Dat hield het voor gezien en  liet de mensen aan hun lot over.
De natuur eigen.
==