Weerbericht.

droomtekening 001 - kopie
‘Wakker te worden in een omgeving van stilte, van witheid die fonkelt in de eerste zonnestralen…’
Hier droomde ik van bij het sneeuwbericht.
Weliswaar in Limburg maar wie weet,
Brabant ligt er naast.
droomtekening 001
 
 
Wakker geworden van regengetik, van grijzigheid op straat en in de lucht.
Zo ontwaakte ik.
=
Ik sliep weer in droomde verder.
=

Piggelmee…

 
250px-Jean-Léon_Gérôme_-_Diogenes_-_Walters_37131… was mijn eerste -oneerbiedige- gedachte
bij dit schilderij van Diogenes,
geplaatst bij een essay van Inger Kuin over cynisme. Zie NRC
 
Piggelmee  en Tureluur woonden in een oude Keulse pot,
er was Het Tovervisje, en meer. 
Van oorsprong is het een sprookje van Grimm, bewerkt door L.C. Steenhuizen onder het pseudoniem Leopold.
==

Leve de kat.

cat-932846__340“De tijd die je met een kat verspilt, is géén verloren tijd.”
Friedrich_Nietzsche
Van filosofie weet ik niets  -evenmin van Fried’s andere kundigheden-   maar hier heeft hij een punt.
Misschien zit er een diepere grond in, filosofen denken eindeloos door.
Een kat is in ieder geval bijzonder, als liefhebster vertaal ik elke blik en houding in het een of ander.
Voor de lezers zal dat misschien een hond zijn, parkiet of welk dier dan ook.
Een voorwerp, hobby, echtgeno(o)t(e).
Nuttige tijdsbesteding.
==




Kerstgedachte

Het gaat vriezen.
Niet hard maar toch: wie weet een schaatsdagje.
Kans op sneeuw.
Niet veel maar toch: misschien een witte kerst.
Het is bijna 5 december.
Ik geloof niet maar toch: ik koop me een letter.
– 
baby-33289__340

Maar dan.
Over 3 weken wordt Jezusje weer geboren.
Schattig baby’tje maar nu wil ik eerst wel eens weten
onder welke letter hij valt:  LHBTI QA+
Zijn vader weet ook alles van ons, dat heeft de pastoor zelf gezegd.
==

Uit de Metro

“Mensen die langs het Kruidvat-filiaal in Leiden lopen, worden begroet door een wel heel pikant reclamebord. De drogisterij heeft namelijk een populair seksspeeltje in de uitverkoop. Medewerkers vonden dat een mooie mogelijkheid voor een creatieve bijpassende tekst op het verkoopbord: ‘Sinterklaas is niet de enige die komt dit jaar.”
reclamebordws 
Hoewel de meeste mensen hier om kunnen lachen, zijn er ook negatieve reacties. Onder andere van het hoofdkantoor.
—-
krantennewspapers-3488861__340
Over ludiek gesproken.
De een zal het grappig vinden, de ander vindt het te ver gaan.
Maar je hoeft het niet serieus te nemen. Behalve de prijs misschien.
===

Ik ben het een beetje zat, dat we slecht zouden zijn.

Even kort.
De mens?
Vernietiger van de natuur.
Vechtlustig.
Inhalig.
Nietsontziende doder.
Zijn lusten onbeperkt najagend.
Het slechtste wezen op aarde.
De egoïst ten top.
En meer van dat.
mensevolution-296400__340

Laten we even nadenken.
Worden tot wat en hoe we nu zijn, dat deden we toch nooit met een vooropgezet plan?
We ontwikkelden ons op een manier die het brein ons ingaf, noem het de menselijke natuur, ten goede of ten kwade maar dat begrepen we niet. Nog steeds niet, gezien de opvattingen hier en daar.

Hadden we in holen en bomen moeten blijven? Natuurlijk fruit plukkend? Moes van wild gras kokend?
Jagers onmiddellijk straffend?  Dieren alleen etend na een natuurlijke (giftige) dood?
Toevallig ontdekt vuur meteen verdoemen?
Enzovoorts.
Zouden onze hersenen zich dan ontwikkeld hebben op dezelfde manier als nu?
Nogmaals in het kort:
zouden we dan nog bestaan?
==

Simpel

Na het leed van toen was er ook leedvermáák.
Dat is niet altijd sympathiek, maar onnozele dingen doen je onwillekeurig in de lach schieten.
lachsmiley-1876316__340
  – Van de man die, haastig een sigaret aanstekend, tegen een zwaaiende klapdeur
liep.
  – En van de vrouw die breed gebarend een verhaal vertelde maar vergat dat ze een vol glas in haar hand had.
  – Of van de meiden die gearmd fietsten tot hun sturen ineen haakten en ze niet omvielen, hun fietsen bleven gewoon stilstaan en iedereen grijnsde.
  – Van de vrouw-met-een-glaasje-op die met echtgenoot wilde dansen en na twee minuten zei: ga maar weer zitten, je kunt er geen klap van. Zijn verbouwereerde gezicht… (hij kon het juist erg goed).
Enzovoorts.

Dit soort dingetjes, kleinigheidjes.
==
 

Herinnerd: tienerverdriet.

voetenbadderen2 blablayada-yada-1430679__340witlofgroente19kat69682603-cute-cartoon-cat-walking-with-funny-face-flat-vector-illustration-isolated-on-whitebasset42671479-basset-hound-zit-achter-een-witte-achtergrond
Benen als takken en zo lang dat ik zelf amper bij de tenen kon
verstand had ik nauwelijks
altijd ‘goede’ groente op tafel, jèk
de kat keek me niet aan
en nog veel meer.
Alleen de hond treurde mee.
zwervers-3Ik vatte het plan op te gaan zwerven en als ze me niet uitlachten had ik het gedaan.
Ver,  zo ver mogelijk.

Was geluk toen echt heel gewoon?
Ik kon het me niet voorstellen.
Dat het op de een of andere manier in orde kwam, verbaast me nog steeds,
ik geloofde echt dat ik alleen op de wereld was.
Hoe kwam ik daar toch bij?
Geen idee.

==

Gasten

Morgen komen een paar mensen.
Ze blijven overnachten.
Dus.
Begon ik vandaag maaltijden te bedenken. Pakte uit gewoonte alvast aardappelen en groente met de schillenbak.
Legde beddengoed klaar. En zo.
Ineens drong het tot me door:  het zijn gezonde jonge mensen, niet hulpbehoevend.
Dus.
Geef ik ze morgen na de koffie een schilmes in handen + aardappelbak,  mandje groente, wijs ze de diepvries voor vlees en stuur ze naar  de linnenkast.
Strak plan, al zeg ik het zelf.
slaapbed-1545991__340
Ik hoop maar dat ik kan slapen.
==

Goden uitgetobt. II

Moos ging er eens recht voor zitten maar wist  niets te bedenken.
Hij nam contact op met Sam, een vroegere vriend en introduceerde hem bij de goden en aanverwanten.
Sam keek naar de zorgelijke figuren.
‘Kom ik  in de hemel,’  begon hij, ‘mag ik niet naar binnen want…
Moos hield hem tegen. ‘Ho eens effe, het is geen moppentijd, dit is een bloedserieuze zaak, denk met ons mee, wil je?’
Sam dacht even na en vroeg:  ‘Waardoor overlijden er plotseling zoveel mensen? ‘
‘Dat weten we niet, dat zoeken ze zelf maar uit. Het probleem hier is plaatsgebrek  bij hemels en hellen en alles daartussenin, wat doen we daar aan?’
Sam  keek rond.
geestspooky-2580619__340‘Maar,’  zei hij, ‘we zijn toch zielen? En jullie,’ tegen de goden en anderen, ‘een soort geesten?  Zonder tastbare materie?’
Diepe stilte daalde over het gezelschap neer.
Ze frunnikten wat. Moos draaide ongemakkelijk op zijn stoel. Er klonk gekuch.
Een lefgozerig duiveltje stond op. ‘Nou en? We zijn overduidelijk aanwezig!’
‘Ja, goed,  maar we bestaan toch niet echt? We zweven altijd in doorzichtige neveljurken door, eh, nou ja, door wat dan ook en door elkaar. Dan is er toch niets aan de hand?’
De stilte verdiepte zich.
Moos humde en stond op.
Sam,’ zegt hij, ‘geesten en goden zijn door mensen bedacht en kregen dienovereenkomstige wensen mee. Ze besturen het hiernamaals en hebben dus meer plaats nodig voor de opvang, denk aan hun goede naam. Ze willen herkenbaar blijven.’
Simpel,‘ was Sams antwoord, ‘je hoeft maar een paar kilometer verderop je virtuele ruimte in te gaan, die is immers oneindig. Moet je wel de aura’s verdubbelen om zichtbaar te blijven’  kwam er een beetje vals achteraan.
Geen der aanwezigen sprak, de een na de ander vertrok.
Na enige tijd waren alle opvanglocaties  verruimd en verderop geplaatst, voorzien van welkomstborden in dubbel superlicht.
De opperduivel pookte er op los.
Sam kon het niet laten.
‘Zie je Moos, zo simpel is het, net als die vrouw die ’s nacht verscheen en mijn dekens wilde. Ze klaagde en…’
====