Geen categorie

Lente is…


…een oude pioen die uitkomt, nu ongeveer dertig cm hoog.
Die heb ik alvast uit de grond gekeken.
Niet te geloven, een struik van minstens tien jaar oud waar nog elke zomer  een paar bloemen aankomen.
Je zou plant willen worden om op hoge leeftijd zo uitbundig aan het bloeien te slaan.
De kinderen die hij(zij?) hier en daar heeft uitgezet doen het ook goed, ze zijn nog  steeds groot en dat niet alleen, er komen weer jonkies bij, ik zag een paar rode punten opkomen. Veel meters verderop.
Ik hoop maar dat ze de dahlia’s niet in de weg staan.
Dat zijn eigenwijze oudjes die laten blijken dat ze de meeste rechten hebben, geen blaadje minder!
En denken dat ze de mooiste zijn met hun pronkerige koppen die overal bovenuit steken. Ik kan het niet over mijn hart verkrijgen ze eruit te gooien.
Ja, tuinieren kan een bedenkelijke zaak zijn voor een amateur.
Je ziet het niet natuurlijk meer.
==

zon

Voorjaarszon

Op de heenweg naar de bibliotheek was het bewolkt en kil, ik trok de rits van mijn jack hoog op.
Nadat ik mijn boeken had verzameld sloeg ik de kraag weer op en stapte naar buiten. Verrast bleef ik staan in de zon die onverwachts was doorgebroken. In een half uurtje was het bijna zomers geworden.
Fantastisch, de rits kon weer los, ik wandelde met plezier verder, naar een miniparkje  waar een bankje stond en bomen, weliswaar nog kaal, toch een fijne plek.
Ik zat en keek en voelde genietend de warme stralen op mijn voeten, gras en plantjes zongen, vogeltjes zoemden  en een paar bijen groeiden er op los.
Na een poosje werd ik moe, beetje duizelig ook, ik liep naar huis,  onderweg bedenkend dat er iets vreemd was aan mijn waarnemingen. Vogeltjes groeien immers, en bijen zingen. Ja toch? Maar er was meer. Zou ik carano hebben? Speelden vreemde verhalen me parten?
Thuis zette ik me op de bank met een paracetamol, mocht ik ziek zijn, zou het zo wel overgaan.
En dat deed het.
Ik werd helder en helderder. Voor de zekerheid even naar buiten en controleerde:  alles klopte. Groene planten, fluitende vogels en een zoemende mug.  Warmte op mijn gezicht.
Er viel maar één conclusie te trekken:
het was een aprilzonnetjessteek.
==

laptop

Laptop dwars

Hallo,

voorlopig kan ik geen reacties op jullie weblogs plaatsen, de laptop ligt dwars of ik heb zelf iets verknald.
Alles ligt overhoop, de meeste linken krijg ik niet te pakken,hoogstens op tablet of telefoon en die zijn te klein om in te schrijven.
Eerst zien of het goed komt, of het lukt , eventueel hulp vragen, misschien het programma opnieuw installeren, ik weet het nog niet en misschien wel nooit.
Bertjens werkt nog wel, voorlopig.
==

vulpen

Dat was mijn vulpen

Die was verplicht op de middelbare school dus ook in de brugklas.
Ik kreeg er een voor mijn verjaardag.
Een donkergroene Parker met een pennetje van echt goud en een potje inkt.  Mateloos trots natuurlijk, nog geen twaalf en al een eigen gouden pen. Sjonge.

Dit was niet de enige school waar een vulpen verplicht was.Het moest heten dat een leerling beter schreef met pen en inkt, leesbaarder neem ik aan. Misschien was dat ook zo.
Zelf had ik het idee dat het ’n beetje bravoure was van hogere scholen: hier geen geknoei met goedkope vlekkerige balpennen, maar dat kan ik me verbeeld hebben.
Ik deed het niet best daar.
Heel veel schreef ik met mijn gouden pen.
Verzon ‘leuke’ tekstjes in de agenda, schreef luchthartig de teksten over van popzangers, het was grote mode die in een schrift te zetten met plaatjes uit de Muziek_Expres
Versierde alle hoofdletters met fraaie krullen, ook die van het strafwerk, ik was echt in mijn sas met de pen en vergat de opdrachten uit te werken behalve die van algebra en ’n beetje van meetkunde omdat het mooie vakken waren.
Dus bleef ik zitten en ging verder op de MULO.
Daar  raakte ik de pen kwijt.
De inkt was toch al verdroogd.
=

puber

Toen ik puber was

Gedachten ordenen was al moeilijk, nog lastiger was het ze onder woorden te brengen.
Wat wil je nou, vroeg moeder, toen ik narrig de radio uitzette. Het gezeik van die achterlijke muziek was teveel voor me.
Ik haalde de schouders op, wist het zelf niet, alleen dat alles anders moest.
Moe keek me aan.
Ik chagrijnde naar boven.

Als ik terug denk aan mijn eigen gedrag voel ik me beschaamd. En toch, geloof het of niet, ik wilde het niet zo.
Het gebeurde.
Waarom vergeet je zoiets nou niet.
==

kerstster

Een ster gaat heen

Na vier maanden zag hij me niet meer staan. Eigenlijk na drie-en-driekwart maand al niet meer maar ik probeerde de tijd te rekken.
Had ik niet hoeven doen, ik kon hem niet gelukkig maken. Niet met een extra lekkere hap.
Drinken uit het mooiste glas, het kon hem niet bekoren, hij zag het aan en zweeg.
Nu rust hij in zwarte grond, hopelijk krijgt hij spijt en komt later weer opdagen.
Ik verwacht het niet maar toch, misschien wat wispelturigheid in zijn aard, spijt en schuldgevoel.
Dan zal ik hem met alle egards ontvangen en weer in de mooiste hoek zetten.
Hij was zo knap…
=

vaccins

Over vaccins in het algemeen.

Vooropgesteld, ik bemoei me niet met het feit of iemand ja-dan-nee gevaccineerd wil worden tegen covid 19. Dat is een vrije keus.
Ik wil alleen  een paar feiten weergeven die, in mijn ogen, realistisch zijn.
Tenzij iemand de overheid en/of medicijnmannen wantrouwt maar ook dat is eigen keus.
=
Algemene zaken over inentingen.
Lang niet iedereen weet precies hoe een vaccin werkt, men lijkt te denken aan een honderd procent dekking.
Maar er bestaat, voor zover ik weet, geen vaccin zonder kans op bijwerkingen, tegen welke ziekte dan ook.
Zie bijwerkingen
Hier is ook te lezen wat er zoal in vaccins zit.
zie wat-zit-er-in
Niet alle tegenstanders hebben goede redenen.
Ik herinner me een artikeltje (krant of radio, weet niet meer)  waarin een paar van hen hun standpunten uiteenzetten, ze waren gekant tegen inentingen die kinderen al jaren krijgen tegen DKTP.
In het kort:
het was vergif wat werd ingespoten – ziektes waren toch al uitgestorven –  risico op bijwerkingen waren te groot –  goede verzorging was meer waard.
Op de vraag of ze medisch waren onderlegd kwam dit antwoord:
‘Nee maar dat hoeft ook niet. Op Internet kun je alle informatie vinden.’
Ter aanvulling : ‘Ik heb de MAVO’ en ‘Ik zat op de HAVO’.”Wellicht meenden ze door deze opleiding de vaccins en ziektes beter te begrijpen dan  artsen. Graag had ik ze een paar poliopatiëntjes laten zien uit de jaren vijftig.

Enkele jaren geleden spraken een paar moeders hun redenen uit om hun kinderen niet te laten inenten. Eén daarvan sprong eruit:
‘Zo’n gaaf kinderarmpje, daar spuit je toch geen vuiligheid in’
Tja.
Een kinderarts die erbij zat wist geen antwoord..
Wie wel?
=

eigen huis

Slijtage aan/in de woning. De slag om je portemonnee.

Nieuwe rolluiken besteld, over een week of vijf, zes zal de fabriek ze leveren en worden ze bevestigd.
Zodra ze in gebruik zijn neem ik een paar gordijnen onderhanden. Zover versleten dat ik ze niet meer durf te wassen, ik zou losse draden overhouden.
Daarna de cv-ketel in revisie. Hij was al nagezien maar een nieuwe was zo duur, ik keek het nog even aan. Ik vrees met grote vreze.
Vaatwasser gaf het op, na twintig jaar vond hij het genoeg. Die ga ik niet vervangen, een eenpersoonshuishouden levert weinig afwas en ik doe het graag. Het ontspant me.
Morgen zal de riooldienst komen voor de verstopte afvoer van de douche, alle soda’s en andere middelen helpen niet meer.
Het  boeiboord van schuur en garage is aan het bladderen, zowel verf als hout. Mijn hoop is gevestigd op de klusjesman.
Van de tegelvloer in de kamer verdwijnt de glanslaag. Maar ja, een nieuwe vloer van 35 m² wordt een prijzige aanschaf. Ik laat het maar zo.
En…
En…
En…
Ik begrijp nu waarom ouderen niet veel meer verbeteren aan een eigen huis. Vroeger ergerde ik me daar aan, nu denk ik bijna hetzelfde:
het zal mijn tijd wel duren.
==