Geen categorie

Dingetjes


Het begint te regenen.
Zacht, net hard genoeg om getik te horen. Ik stop de stofzuiger en ga zitten luisteren onder het afdak.  Na twee minuten sterven de druppels weg.
Ik neem de stofzuiger weer op.
De bel gaat, net hard genoeg om op te kijken, ik zie twee mensen bij de voordeur. Ze willen me iets aansmeren  en ik stuur ze weg.
Ik neem de stofzuiger weer op.
De telefoon piept, net hard genoeg om hem uit te zetten. Zal ook wel niks zijn.
==

dame·ontmoeting

Kammientschille

 – Hoi Bertie, riep ze.
Ik draaide me om en zag een vlot dametje, goed gekapt, ze lachte.

Ehh, ja,  ze had iets bekends..  – Ik ken jou toch ook, zegt ze.

Ineens had ik het.
 – Marietje! Natuurlijk! Je bent zo sjiek.
 – Ja, antwoordt ze, ik probeer me zoveel mogelijk als een dame te kleden. Ik ben vijfentachtig en wil er niet als een oud besje bijlopen.
 – Dat is te zien, het maakt je jong.
 – Je mag gerust weten dat ik er veel voor over heb, af en toe naar de schoonheidsspecialiste, elke week naar de kapper, kammientschille, ik kan het geld toch niet meenemen.
 – Groot gelijk en je hebt er eer van, je ziet er piekfijn uit.
Blij en gestreeld keek ze rond.
We praatten nog wat, houdoe, en ze reed verder, keurig de fiets opstappend met bedekte knieën.
Een enige ontmoeting.
Daar werd ik zelf ook blij van.
==
gewoonte/verslaving

Gewoonte of verslaving?

Eén kopje koffie!
Een vast patroon hebben in eten, drinken en gedrag.
Lijken mij gewoontes, toch laten mensen ze niet makkelijk los. Zozeer kan iemand verknocht zijn aan gewende patronen dat ze op een verslaving lijken.
Maar ze zijn aan en af te leren zonder ziek te worden of psychische hulp. Misschien met moeite maar het is mogelijk.
Tussen gewoonte en verslaving echter zitten zaken die me al een beetje verslavend toe schijnen. Het extra toetje of koekje dat na een week gebruikelijk is, meer en nòg meer kilometers maken bij het hardlopen, dat laatste biertje (‘om het af te leren‘) terwijl er al genoeg gedronken is.
Daarover kletsten we.  Als volleerde psychiaters, en passant een slok en een hap  nemend. Het koffielied paste er niet bij maar we herinnerden ons dat het populair was in een bar. Of all places.
We kwamen er niet uit, we hielden het gezellig.
==
weekend

Weekeinde


Donderdagavond, aanloop naar het weekend.
Morgen rondkijken in de winkels, ook als ik niemand verwacht is een extra hap welkom, een snack of iets bij de koffie.
Glas wijn of een biertje.
Kinderachtig misschien maar ik houd het aan, dit idee.
Het biedt structuur, iets dat de gewone week afsluit en het leven net even plezieriger maakt.
Een overblijfsel van eerdere jaren, natuurlijk niet te vergelijken met de weekends in tienertijd, eerder een voortzetting van het gezinsleven.
In het weekend kon je lang opblijven, een drankje doen, iets lekkers bakken, onenigheid uitpraten en bijleggen en zaterdag langer in bed blijven. (Hardlopen in de vroege morgen was toen nog geen must).
Nu zijn die dingen niet meer nodig maar ik blijf bij die kroket en dat drankje.
Morgenavond.
==

Internet·winkelen

Internetwinkelen


Ziezo, de stofzuiger is er.
Via Internet ook al ken ik alle redenen waarom je beter de bestaande winkeliers kan bevoordelen. Daar denk ik genuanceerder over maar daar gaat het nu niet om.
Ik verontschuldig me niet, toch wil ik het uitleggen.

We hebben simpelweg te weinig winkels, weinig keus, matig ov. Daar kan het dorp niets aan doen, dat is buiten wonen, dat weet je. Voor een verderops winkelbestand heb ik een buur of vriendin of nichtje nodig want ik heb geen auto.
De een heeft een baan, de ander kleinkinderen, de volgende is druk met mantelzorg, mensen die ik niet wil overvragen.
Ik ben geen uitzondering, er wordt erg veel gekocht via Internet.
De bekende busje kom je dagelijks meermalen tegen. Steevast leveren ze snel en vriendelijk de spullen, of vragen of je wilt aannemen voor de buren ‘die niet tois zijn’, ik tref zelden iemand met het lokale accent. Waarom niet, dat weet ik niet. Doet er niet toe, het valt me zomaar op.

Enfin, de stofzuiger is er en doet het.
==

leeg hoofd

Leeghoofd

Vandaag niets te melden of te verzinnen, er zit niets in mijn hersens.
Geen nieuws volgens een paar mensen. Voor mezelf is het een raar gevoel, het trekt zo.
Toch was er genoeg ingestopt gezien de notities.
Geweigerde plaatjes bij WP, herinnerde me kindsoldaten maar lees er niets meer over, vroeg me het verschil af tussen gewoontegebruik en verslaving, maakte nogmaals een gehoortest die tegenviel, heb een stofzuiger gekocht.
Best veel onderwerpen.
Blijkbaar is het allemaal verwaaid tijdens een lange wandeling.
Morgen maar eens goed zoeken en stuk voor stuk bekijken.
Eerst een nachtje slapen.
Droomloos want ook dat zit er niet in al weet je nooit wat je te wachten staat in je slaap.
==

corona·dromen·verkiezingen

Dromen komen soms uit

Moeder weet je wat ik droomde
ik zag het virus op de sloop
verstoft, verhakt en aangevreten
verwaarloosd als een slechte koop
rondom treurden alle kenners
en bedenkers van’t complot
zij zagen roem en eer vervliegen
hun hang naar aandacht viel kapot.

===

Amerika lag in twee delen                     een part voor ied’re kandidaat
ze streden beiden naar totalen
en spraken popi borrelpraat
zo zeker van hun eigen woorden
het grijsje en de potentaat,
ach Moe, opnieuw het oude liedje
wie’t beste kwaadspreekt wint de Staat.
==

dromen·Geen categorie·lezen

Lezen of dromen

Wat is het verschil?
Kan het niet lezen èn dromen zijn?
Het is me ooit gezegd: jij vlucht in je boeken. Ik ging er niet op in, de spreker was een zogeheten kenner van psychologie.(hij las de weekendbijlage van zijn krant)
Maar het is aardig er over na te denken. En een gesprek te voeren.
Of je daar wijzer van wordt?
Geen idee, het zal me worst wezen.
Ik lees en droom lustig door. Eet er een patatje bij.
==