Tijd en klusjes.

vervenautumn-2842338__340Terwijl er diep wordt nagedacht door Moos en de overigen houd ik me bezig met andere dingen.
Er ligt een cryptogram, half ingevuld.
Een paar geleende boeken, ongelezen.
Oude boeken, nog steeds niet klaar met uitzoeken.
Spullen op de vliering, die me herhaaldelijk in handen lopen, dan weer  worden teruggezet.
Beetje verstelwerk en naaidoos, ze staan al een week te wachten.
Verfblik en kwasten liggen klaar op de tuintafel en kijken me na als ik in hun buurt kom.
Onbegrijpelijk, zoveel tijd te hebben.
En klusjes laten liggen.
==

Getob bij de goden I

Het werd dringen bij de hiernamaalse bestemmingen, de goden hadden het er druk mee.
Enkele van hen stuurden besluiteloze zielen naar de eeuwige jachtvelden, die waren ze alvast kwijt.
Niet netjes, vonden andere opvanggoden, zij dumpten de onplaatsbaren in het vagevuur als tijdelijke oplossing, hadden ze nog een toekomst.
Weer anderen konden de reïncarnaties niet meer aan wegens personeelsgebrek en veranderden ter plekke het geloof van deze zielen: je kunt hoogstens in een wolk overgaan.
Voor veeleisenden waren geen Zalige Eilanden meer beschikbaar, het Schimmenrijk bleek  niet te bestaan,  bij alle denkbare locaties hingen bordjes met VOL en bij een paar obscure gelegenheden: VOL = VOL.
Zelfs de Opperduivel kon niet vlug genoeg stoken, tot zijn grote spijt.
Wat nu.
godenmoses-2715485__340Ze staken de koppen bij elkaar. 
‘…we raken overbezield – we moeten iets doen – de mensheid gezonder maken? – krachtvoer in de regen verstoppen? ‘
Het ene na het andere voorstel kwam aan de orde,
allerlei vragen passeerden maar geen antwoord was afdoende.
Ze besloten advies te vragen aan Moos, een oeroude hemelgast die nog graag met aardse spullen speelde.

Nu was het wachten op Moos, in de regel had hij wijze woorden dus wie weet.
Misschien horen we het in een volgende aflevering.
==

Later…

thermometer20220217_135844Wordt het winter of gaat het meevallen?
Ik dub bij de thermostaat, 14, 16, 17 graden voor de nacht?
Een stapje terug, ik zet hem op 12 in plaats van de gebruikelijke 14.
Of het gaat helpen in de algehele klimaatverwachting weet ik (nog) niet.
We wachten af.
Waarschijnlijk zal ik nooit de resultaten zien.
En dat, je mag het gerust egoïstisch noemen, vind ik zo ontzettend jammer.
Het niet meemaken van wat mensen te wachten staat en het nooit daadwerkelijk zien van toekomstige gebeurtenissen, bijna onverteerbaar.
Misschien moet ik er blij mee zijn.
Ook dat zullen we nooit weten.
==

Weg ermee.

hondbasset-2427600__340     katkast2 014

Al heel lang  stonden en hingen er een paar foto’s en plaatjes van huisdieren. Ex-huisdieren.
Steeds vaker  overviel me een onaangenaam gevoel als ik ze zag.
Telkens weer.
Ik bekeek ze en bekeek ze en ineens begreep ik het:
kater, mannetjeshond, vroegere kater en nog meer, ze zijn niet goed.
Toen had ik het door en haalde ze weg.
Ze moesten plaatsmaken voor aangepaster foto’s.
Meer van deze tijd, maar vooral voor mijn eigen gevoel.
Nu liggen ze onderin de kast.
Het geeft me veel voldoening.
===
HIER
HIER
======

Mist…

De seizoenen komen de mistige dwarsheid aan de weet en krabben zich achter de oren, wat moeten zij daar nou mee?
Zij hebben niets te zeggen over het weer, ze worden slechts benoemd.
Het klimaat bepaalt alles, ook het weer en alle verschijnselen daarvan.
Ze geven de mist een seintje met deze boodschap en manen hem voorzichtiger te zijn.
‘De mensen zijn nog niet helemaal bekomen van de verstoringen. Pas maar op, het klimaat wordt straks zelf nog gramstorig.’
Oei, die boodschap komt aan.
mistfog-2879455__340
De mist, wetend hoe wispelturig het klimaat is, beseft dat hij te ver gaat en voelt zich nu heel wat minder machtig.
Wie weet krijgt hij straf.  Plotselinge tropische zon op zijn lijf?  Poolvorst op zijn hoofd?   Orkaanblazer in de rug?  Bevend stelt hij het zich voor en trekt op. Zo snel dat veel mensen omvallen van schrik, niemand begrijpt er iets van.

‘Vanmorgen hing een vreemde mistsoort boven stad A., men leunde er tegen aan alsof het een muur was.  Plotseling trok hij op waardoor iedereen achter- dan wel voorover viel. Er waren geen ernstig gewonden.
Het KNMI heeft de zaak in onderzoek.’
Aldus de nieuwszenders.
Het onderzoek loopt nog steeds en gaat waarschijnlijk de eeuwigheid in.
==

Machtige Mist

Er hangt een dichte mist. Een pesterige en ondoordrinbare wolk.

Mensen proberen er door te komen, ze duwen en stompen, schoppen en rammen hem met fietsen en auto’s.
Maar nee.
De mist doet lacherig, je hoort het flauwe gegrinnik.
Waarom doe je dit, vraag ik, mensen kunnen nergens heen, ze missen hun school, werk, vind je dat leuk?
– Ja, daar heb ik nou eens zin in.  Altijd maar gedreven worden door bazige  seizoenen, voor één ochtendje spring ik uit de band, houd dus maar op met klagen.
mistfog-240075__340

Ik zie dat het pas negen uur is. Er staat al een rand van mensen langs de huizen waaruit ze kwamen, ze hangen bij voor- en garagedeuren waar de mist ze tegenhoudt. Allemaal telefonerend.
Gezoem en geflits zwiept door de lucht,  zindert door de dikke wolk. Verontschuldigingen, sorries, vloeken. Eén zin springt er uit, ik ga lekker terug naar bed.
De mist geniet.
‘Een machtig gevoel.’
Glunderend maakt hij zich nog dikker en dichter.
Morgen meer.
==