vegetarische gehaktballetjes

Tien kleine balletjes…

Gisteren at ik de /vegetarische-slager-gehacktballetjes van AH.
Ik heb het geprobeerd, eerlijk waar.
De eerste hap was niet lekker. De rest van het balletje ook niet en het tweede heb ik bijna in zijn geheel doorgeslikt met de ogen dicht.
Voor de resterende acht maakte ik een prutje van ui-knofteen-tomaat-kruidenboter en ze daarin een poosje gesudderd. Opnieuw geproefd. Deze keer kon ik er maar één wegkrijgen, met moeite.
Toen waren er nog zeven.
Ik hackte en prackte ze tot een sauzerig geheel, nog een pietsie boter erbij,  bakte een portie kastanjechampignons en roerde er de gehacktballetjessaus bij, nu moesten ze wel smaken.
Ehm. Tja.  Op de kindermanier, met lange tanden en een schep appelmoes eroverheen.
Enfin, ik leef nog.
Met spijt van de misbruikte champignons.
==

november·weer·wolk

Alleen de wolken veranderen

Over drie weken is de de kortste dag.
Daarna nog een weekje of twee, drie doorbijten en na die dagen, bij helder weer, kun je het nieuwe licht ’s morgens zien opkomen en ’s avonds langer aanhouden. Niet veel, nauwelijks merkbaar maar je ziet het.
IK zie het.
Dan gaat het hard.
Plotseling is het lente- zomer- herfst en is het medio november en kijk ik naar de kaarsen die niet echt helpen en wil ik niet te vroeg aan snert en zuurkool beginnen en heb alle boeken herlezen en zit ik aan het toetsenbord mezelf op te peppen: Over drie weken is de kortste dag…
==

 

Geen categorie

Keihard, maar…

Waarom huil jij nou, ze was bijna honderd.
Nou ja, het was best een lief mensje, altijd vriendelijk.
….ja…. dat is zo… meteen koffie zetten…. luisteren….

Is er voldoende geld voor de uitvaart? Ja? Koffietafel of koffie+cake?
Wacht, hier is de polis
Had ze niet een doosje met goud? Ringen  en oorhangers? Moet een aardig bedrag zijn.
Volgens mij is de wasmachine nog vrij nieuw.
Dit bankstel kan naar de belt maar wat doen we met het dressoir en het zilver? Heeft iemand zin in die antieke naaimachine, is nog van opoe geweest.
Had ze gespaard, weet iemand dat? Ik kan haar papieren niet vinden
Die kleren, naar het Leger dan maar?
Is er iets beschreven of verdelen we het zelf?
Ik voel me er rot bij, hoe zou ze het zelf gewilde hebben?

... zo menselijk. Na het uithuilen.

loterij

trekking

Vanavond weer trekking van de Staatsloterij.
Ik kan beter geen voorspraak meer vragen in de hemel, straks word ik nog aangezien voor een hebzuchtige. God werd al zo kwaad en over Petrus wil ik het niet eens hebben,  die bemoeial.
Maar ik kan het natuurlijk wel via een omweggetje proberen.
Ik stuurde een mailtje dat ik zo graag de hongerigen wil spijzen, dorstigen laven, zieken verzorgen (vooral dàt) en de rest van  _barmhartigheid uitvoeren maar daar te weinig geld voor heb.
Met een gunstig lot blijft er vast wel een paar euro provisie  voor mezelf  over.
Uitstekend plan, lijkt me, ik merk dat ik leer van lezen over politiek.
Nu maar afwachten, het is de vraag of mijn goede bedoelingen begrepen worden.
lk hoop er het beste van.
==

dromen

Dromen in eigen beheer

Nacht nadert.
Hij loopt rondjes om het bed.
Wat moet hij nou? Waarom doet hij zijn werk niet? We worden zenuwachtig van zijn gedribbel.
‘Schiet es op,’ roepen we, ‘we willen slapen.’
‘Nog even geduld, ik denk…’
We wachten.
Na een paar rondjes  vragen we of hij al klaar is met denken.
‘Jaja..’
Dan klaart hij op.
‘Yep! Ik ben er uit.  Ik stop met de dromenvoorziening, laat het over aan de eigen inbreng,  fiets naar de Azoren en open daar een patatkraam.’
Wat een grandioos plan, we zijn diep onder de indruk.
‘Echt waar? Met Azoorse sauzen?’
Hij lacht, zwaait en vertrekt door het voorraam.
‘Tja’, zegt man, ‘dan verzinnen we zelf wel wat. Zullen we een eetdroom doen?’
Goed idee. We sluiten de ogen.
Hij visualiseert een grote pan, waar op de bodem aardappelen bakken en bovenin rozijnenpannekoeken liggen.
‘Goh schat, wat een gezellige droom,’ roep ik uit, ‘samen doen?’ Ik maak er ijsjes bij en voor ieder een ontpitte mango.
Plots komt de koelkast er bij staan; hij wijst naar zijn onderste vak.
We kijken, zien mokkataartjes lonken met verleidelijke choco-ogen.
Langzaam, vervagend in de slaap, doen we ons te goed aan de overdaad.
Het is duidelijk dat we heel goed in staat zijn onze dromen zelf tebeheren.

‘Oeaahh,’ gapend komt man de keuken in, ‘ik weet niet hoe het komt maar ik werd wakker met een opgeblazen maag. Raar hè?’
‘Ik ook.  Typisch.’
=

reiger

Het water was niet diep genoeg

     
Wat ik vanmiddag zag was echt, helemaal echt, gelukkig had ik een bezoekster als getuige .
Op de stoep naast de schuur stond een lichtgrijze reiger,  zomaar tussen de huizen, hij keek omhoog naar beide kanten en vloog op.
We pakten meteen onze telefoons en ik rende naar boven want ik begreep dat hij de platte daken zocht waarop nog steeds veel water staat. Moet hij vanuit de lucht gezien hebben.
Voor niets, hij was al weg. (foto is van pixabay)
Wat had ik hem graag op het asfalt zien waden. Zou hij bijziend zijn?
Mogelijk had hij zich ook willen spiegelen, stilstaand water  is helder genoeg (zie klein fotootje). Toilet maken voor familiebezoek, veren kammen, wat reigers zoal doen.
Het mocht niet zo zijn.
Het leven is hard.
==

geheugen·herinneringen

Eh, dat weet ik niet meer.

‘De beste herinneringen zijn de ongeloofwaardige’
Watte?
Het staat er echt, in eigen handschrift op eigen kladblok. Geen  idee wat ik daarmee bedoelde noch uit welk boek ik het haalde.
Je zou dus een raar verhaal kunnen verzinnen en dat als herinnering opvoeren wat natuurlijk niemand gelooft maar waarvan je blijft volhouden: dit is echt gebeurd.
‘We hadden een gevlekte kangoeroe als huisdier en….’
‘Toen de buurjongen een elektrische autoped kocht…’
‘Ik weet nog dat de juf een baby kreeg in de klas…’
Of
waren het de dingen die je graag had willen meemaken en je je nu toe-eigent? ‘Zo lief als je was, zo mooi je kamertje.’
Ook verheerlijking komt voor, er zijn genoeg mensen die een fan-tas-tische jeugd te berde brengen als het over vroeger gaat. Altijd spelen, nooit kapotte fietsen of pesterijen, eeuwig trouwe vriendjes.  Ach ja.
Het is raden wat ik bedoelde.
Op zekere dag zal het wel weer terugkeren in mijn geheugen, als ik de rest van de kladbriefjes doorzoek want dat is ook zoiets:  vroeger had ik ze ALTIJD op orde.
==
herfst

Herfst, elk jaar.

Niets te melden dus niets te plaatsen? Een klein beetje toch.
Herfstige nachtvorst die doet denken aan het begin van een winter. Misschien. Hopelijk. Tocht der Tochten en zo. Zalig onder  een warm dekbed.
Mist die de mooiste plaatjes oplevert.
Herfstzon. Zacht weer. Tuintje opknappen. Koffie die je nog nèt buiten kunt drinken.
Stuk voor stuk dingen die niets voorstellen op wereldniveau maar op het mijne veelzeggend zijn: ze stemmen me tevreden.
De uitslag in de VS houd ik hier zorgvuldig buiten.
===

paddenstoelenversje·paddestoelen

paddenstoelenles

Bij een triple paddenstoel
zonder witte stippen
stond kabouter Spillebeen
op en neer te hippen.
Wat moet ik hier nou mee          
zei hij met een zucht,
er ligt niet eens een kussen op
tis net een rotte vrucht

Toen kwam daar zijn meester aan
trok hem aan zijn oren
luister voortaan in de les
dan weet je van de sporen.
Versjes zijn enkel goed
om wat stom te wippen
op een rode paddenstoel
met die witte stippen.
==