De veelzijdige mens -schrijfles

‘Het mag als bekend worden verondersteld (voorondersteld?) dat de mens een veelzijdig wezen is…’
Moeizaam probeer ik iets moois te maken van de opdracht, weet hebbend van de nauwgezetheid waarmee teksten worden gecontroleerd.
Is de eerste zin niet te hoogdravend?
Of is het juist beter met literaire perfectie te overdonderen?
‘De mens; veelzijdiger wezen is er niet.  Een minderheid lijkt het tegendeel te bewijzen, je ziet….’
Hm, niet erg bevredigend, literatuur ligt me niet zo.
Ik dub.
De genoemde perfectie is me niet gegeven maar onderhoudend schrijven moet toch mogelijk zijn?
Misschien maakt een Latijnse term meer indruk?
Nee.
Ik denk na.
En geef de opdracht terug.

Over schrijven

Net voor afsluiting kwam ik dit oude schema tegen van wat een verhaal  moest worden.
Een zinloze constructie, zo te zien ☺
Tja, je moet alles leren. Ook schrijven.
1. 1.  Nieuwe opzet; helaas…

2 2 ..haar geest was leeg doordat ze stierf.

3  3. Zoon nam het over maar wist ook niks.

4 4.   Hond schudde alvast van ‘nee’. ..

    5    liet niks los…

    6.   blauwtje

    7    .. bij buurteef

    8        zoon keek naar schildpad

    9         traag beest

    10       waardeloze inspiratie…

Dit stukje schreef ik met een bedoeling.

De veelzijdige mens


‘Het mag als bekend worden verondersteld (voorondersteld?) dat de mens een veelzijdig wezen is…’
Moeizaam probeer ik iets moois te maken van de opdracht, weet hebbend van de nauwgezetheid waarmee de werkstukken worden gecontrôleerd .
Is de eerste zin niet  te hoogdravend?
Of is het juist beter met literaire perfectie te overdonderen?
‘De mens; veelzijdiger wezen is er niet hoewel enkele exemplaren het tegendeel lijken te bewijzen.’
Hm, niet erg bevredigend.
Ik dub.
De genoemde perfectie is me niet gegeven maar onderhoudend schrijven moet toch mogelijk zijn? Misschien maakt een Latijnse term meer indruk?
Laat ik het dan maar kort houden.
Carpe Diem.

© Bertie