Columns schrijven volgens de regels, dat valt nog tegen.

Daarom durf ik me geen columnist te noemen.
Vroeger wist ik niets van deze regels. Ik rommelde maar wat aan, gooide er een grap tussen en ziedaar: een column. Of cursiefje. Dacht ik.
Op clubs leerden we dat het in elkaar zetten van stukjes een apart onderdeel van schrijven is waar je niet te min over moet denken.
Hiereen paar links voor degene die geïnteresseerd is, daarna de samenvatting. (Vergroten op laptop: ctrl ingedrukt houden en scrollen)

http://taalislol.classy.be/cursiefj.htm
https://nl.wikipedia.org/wiki/Cursiefje
https://www.schrijvenonline.org/tips/drie-valkuilen-bij-het-schrijven-van-columns
https://ariekok.wordpress.com/2012/09/21/hoe-schrijf-je-een-column-negen-tips/

Advertenties

Liever luchtig

Dit stukje was gemakzuchtig begonnen, ik had een  onderwerp waarmee je alle kanten op kan, ook de komische.
Iemand las mee en vroeg of ik ook op een serieuze manier kon schrijven.
Hier dacht ik een poosje over na.
Het is me vaker gevraagd, bij vorige weblogs en ik zal het hier nog eens uitleggen.
Natuurlijk maak ik ook andere dingen mee en ja, ik kan ook ernstiger zaken beschrijven en inderdaad, hier en daar is de wereld er beroerd aan toe.
Over deze zaken echter bloggen anderen deskundiger, bovendien bereiken ze zoveel meer lezers dan het handjevol dat hier blijft hangen. Daar iets aan toevoegen zou absoluut nutteloos zijn.
Ook in de privésfeer en de kring rondom is genoeg tragiek voorhanden, meer dan me lief is,  ik zou er lange en (misschien) interessante berichten over kunnen posten.
Dat doe ik niet. Zorg en ziekte van me af schrijven heeft voor mij geen therapeutische waarde, integendeel.  Wanneer ik iets naargeestigs wil neerzetten verzin ik een verhaal
Soms maak ik een uitzondering zoals het benoemen van echtgenoots overlijden,  jeugdvoorvalletjes, buurtperikelen. Vrij algemene zaken.
Overheidsbesluiten bespot ik graag, het liefst houd ik het lichtvoetig.
Dat bekomt me het beste.
De lezer moet het er mee doen.  Of gaat voorbij.

Notities

Voorheen mocht ik graag aantekeningen maken van een onderwerp, woordspeling, grap of wat dies meer zij.
Degenen die wel eens verhaaltjes schrijven of bloggen herkennen het vast wel. Een paar keer per jaar haal ik de  bureaukrochten leeg en vind die notities terug, vaak flauwe opmerkingen, vergeten zinnen.
Meestal wist ik van een paar invallen wat te verzinnen maar wat ik deze keer opviste is me een raadsel.

Het lag gekreukt in het oude kookboek1946  (bij TURFJES MET BESSENSAP, wat dat ook moge zijn), vermoedelijk al een jaar of langer.
Ik heb het ontcijferd, met name dat stukje uit gods neus intrigeert me. Hoe kom ik daar aan? Horen vallen? Waar dan?

 

blijf niet te lang in het westen wonen, voor je weet staat het water je aan de lippen (Dit laatste bedenk ik er nu bij)


wijn tegen zielepijn

azijn bij chagrijn


waar landt dat ongeleid projectiel?


er viel een stukje uit gods neus

3x scheepsrecht is link

genegen tot neigen

na maanden lijdzaam lijnen ging ze op de grond liggen om verder te leven als de voetveeg die ze altijd al was
__

De veelzijdige mens -schrijfles

‘Het mag als bekend worden verondersteld (voorondersteld?) dat de mens een veelzijdig wezen is…’
Moeizaam probeer ik iets moois te maken van de opdracht, weet hebbend van de nauwgezetheid waarmee teksten worden gecontroleerd.
Is de eerste zin niet te hoogdravend?
Of is het juist beter met literaire perfectie te overdonderen?
‘De mens; veelzijdiger wezen is er niet.  Een minderheid lijkt het tegendeel te bewijzen, je ziet….’
Hm, niet erg bevredigend, literatuur ligt me niet zo.
Ik dub.
De genoemde perfectie is me niet gegeven maar onderhoudend schrijven moet toch mogelijk zijn?
Misschien maakt een Latijnse term meer indruk?
Nee.
Ik denk na.
En geef de opdracht terug.

Over schrijven

Net voor afsluiting kwam ik dit oude schema tegen van wat een verhaal  moest worden.
Een zinloze constructie, zo te zien ☺
Tja, je moet alles leren. Ook schrijven.
1. 1.  Nieuwe opzet; helaas…

2 2 ..haar geest was leeg doordat ze stierf.

3  3. Zoon nam het over maar wist ook niks.

4 4.   Hond schudde alvast van ‘nee’. ..

    5    liet niks los…

    6.   blauwtje

    7    .. bij buurteef

    8        zoon keek naar schildpad

    9         traag beest

    10       waardeloze inspiratie…

Dit stukje schreef ik met een bedoeling.

De veelzijdige mens


‘Het mag als bekend worden verondersteld (voorondersteld?) dat de mens een veelzijdig wezen is…’
Moeizaam probeer ik iets moois te maken van de opdracht, weet hebbend van de nauwgezetheid waarmee de werkstukken worden gecontrôleerd .
Is de eerste zin niet  te hoogdravend?
Of is het juist beter met literaire perfectie te overdonderen?
‘De mens; veelzijdiger wezen is er niet hoewel enkele exemplaren het tegendeel lijken te bewijzen.’
Hm, niet erg bevredigend.
Ik dub.
De genoemde perfectie is me niet gegeven maar onderhoudend schrijven moet toch mogelijk zijn? Misschien maakt een Latijnse term meer indruk?
Laat ik het dan maar kort houden.
Carpe Diem.

© Bertie