Er zou een liefdesverhaal komen.
Ik besloot er een schrijven waarin gevoelige harten in brand vliegen en met vurige tongen hun liefde benadrukken en een oneindige verhouding aangaan, zo vast dat niemand ze ooit uit elkaar haalt en zelfs de Dood ze niet kan scheiden: hij kan het niet over zijn hart verkrijgen en laat ze leven tot ze de allerlaatste mensen zijn en ineengestrengeld overblijven. Het nieuws onder de zon interesseert ze niet, het is een bijzonder paar.
Tot zo ver.
Want toen viel de gemeentelijke stempas in de bus.
Meteen daarop de app van een zieke kennis. Niets ernstigs, ik weet niet waarom ik het moest weten.
Al pratende vond ik een knipsel terug over watertekort. Die dingen.
…
De juiste stemming was er niet meer.
De liefde vervloog.
Het verhaal wacht tot ik het opnieuw ontsteek.
==