Mooi weer.

Wat  een lekker werkweer  was het de laatste dagen.
Schoffelen, vegen, stoep opknappen, stekjes uitzoeken, en als het niet overdreven was zou ik bijna een ouderwetse grote schoonmaak gehouden hebben.
Je weet wel, matrassen op een paar stoelen buiten zetten, vloerkleden opgerold en ook naar buiten, behangen, plafond gesopt en weet-ik-veel wat ze toen allemaal deden maar het was een spannende dag.
Gelukkig zijn dat vervlogen tijden.Nu was het lekker om buiten wat te doen,  dingetjes in de schuur,  en de tuinstoelen na te kijken.  Kliko en papierbak anders neer te zetten,  later weer terugzetten want het beviel niet.  Idem met de kruiwagen en fiets…. van dat  stomme gedoe.
Ik bedoel maar: lekker rommelen.
Na de regen opnieuw beginnen…
=
Ps reacties schakel ik weer uit want heb straks en morgen geen tijd om te antwoorden.
grtjs.
=

Ziehier…

…de braadplant. Ook wel suddergroen genoemd.
Lang moeten wachten tot hij/zij ontkiemde maar nu is het zo ver.
Ik ben zéér benieuwd naar eventuele bloemen of vruchten en hoop op ossehaas of malse biefstukjes  maar een gekruid gehaktballetje is ook goed, zelfs een paar stukjes leverworst zijn welkom.
Stel je voor,  vlees uit eigen tuin.
Ontroerend idee.
Dan sta je straks met natte ogen in  je thuisgekweekte hachee te roeren. Of soep. Of in lammetjespap voor een vegetarische gast maar daar gaat het hier niet om.


Ook de oude boom was er confuus van,  daar zakte zijn broek van af, zie je hem hangen?
Geen probleem, niemand stoort zich aan een blote boom.
En de braadplant al helemáál niet.
Alleen de boom zelf heeft er een hekel aan maar ja,  wie luistert er nou naar hem.
==

Kwijte boel.

Nu had ik een paar stukjes in voorraad geschreven,  zijn ze plotseling  verdwenen.
Ins blaue hinein.
Ik vloog er achteraan, riep ze terug, smeekte bijna,  zwaaide.
Voor niets, ze keken niet eens om.
Meteen de  hulptroepen ingeschakeld.
Die adviseerden dit, of dat,  en als… dan nog zus en eventueel  zo.
Hielp niet.
W11 was niet te vermurwen.
Rotding.
😒

===

Bijna-verhaal vervolg

..zo  verliefd, ze merken niet eens de ondergang van de aarde.
Ook niet dat ze de laatste bewoners zijn, integendeel,  ze denken een plek te hebben gevonden voor henzelf alleen,  ze zuchten van geluk dat ze hun eigen hemelse leven kunnen leven.
Ze branden kookvuurtjes, roosteren wilde vruchten in de verhittende zon en schrijven de warmte toe aan hun gloeiende harten.
…..
En weer word ik afgeleid, deze keer door de rekening van gemeentelijke belastingen. WOZ, OZB, rioolheffing, afvalstoffen,  alles voor eigenaar/bewoner dus dubbel op.
Ik viel bijna flauw bij het lezen van het bedrag,  deze keer nog verhoogd tot astronomische getallen.
Voor troost ging ik een broodje eten.
Was de halvarine op,  leed komt zelden alleen.
…..

Bijna-verhaal

Er zou een liefdesverhaal komen.
Ik besloot er een schrijven waarin  gevoelige harten in brand vliegen en met vurige tongen hun liefde benadrukken en een oneindige verhouding  aangaan, zo vast  dat niemand ze ooit uit elkaar haalt en zelfs de Dood ze niet kan scheiden: hij kan het niet over zijn hart verkrijgen en laat ze leven tot ze de allerlaatste mensen zijn en ineengestrengeld overblijven. Het nieuws onder de zon interesseert ze niet, het is een bijzonder paar.
Tot zo ver.
Want toen viel de gemeentelijke stempas in de bus.
Meteen daarop de app van een zieke kennis. Niets ernstigs,  ik weet niet waarom ik het moest weten.
Al pratende vond ik een knipsel terug over watertekort. Die dingen.

De juiste stemming was er niet meer.
De liefde vervloog.
Het verhaal wacht  tot ik het opnieuw ontsteek.
==