Hoewel, breed, het valt niet te meten, er is geen maat en ook geen eind, denk aan verjaardagen waar iemand begon met moppentappen en doorging tot iedereen was weggelopen. Eerder is er verschil in smaak en/of fatsoen.
Er worden over letterlijk alle onderwerpen grappen gemaakt, ook over de meest trieste en kwalijke zaken.
Uitleggen van het ontstaan kan ik niet, lees het hier HIER maar ik neem aan dat grappen van alle tijden zijn en dus ook moppen.
Leuke herinnering zijn de kindermoppen, vooral die ze zelf verzonnen en daar het hardste om lachten.
Er is een groot verschil tussenonze vroegere praatjes en die de tegenwoordige kinderen.
Ze draaien nu hun hand niet om voor een schunnige woordspeling of grap, al of niet begrepen.
We zaten wel eens beschaamd bij mijn ouders als een kind er iets uitkraamde wat té schandalig was in de oren van opa en oma.
Maar goed, later werd dit op zich weer een mop:
…weet je nog, hoe oma keek toen….
🙂 🙂
—