Er liep een oude man door het dorp.
Hij viel nogal op door zijn zoekende blik, telkens stilstaand en rondkijkend leek hij te zijn verdwaald.
We hielden hem aan en vroegen waar hij naar toe ging.
‘Tja… ik weet alleen dat ik weg moet, er komt een nieuwe maar hoe en wat….?’
Je begrijpt het natuurlijk, het was het oude jaar.
We brachten hem naar het gemeentehuis en daar wisten ze hem verder te helpen. Hij kreeg verse koffie en comfortabel vervoer.
Gelukkig maar, wat zou zo’n oud jaar moeten doen als hij de weg kwijt was? Ronddwalen tot hij verschrompelde? Nu kan hij straks de nieuweling netjes de hand schudden en afscheid nemen.
Veel beter.
Verder nog even dit, ik weet niet of ik morgen tijd heb dus nu:
s: