Daarom ben ik een boek aan het herlezen waarmee ik lang zoet ben:
Client E. Busken van Jeroen Brouwer
een verhaal waarvan je niet weet of je nu lachen moet of huilen. Ik houd het het meest op lachen met af en toe een frons.
Verkorte inhoud(recensie bij BOL):
….het verhaal over de oude man die tegen zijn zin in een verzorgingshuis zit, in één ruk uitgelezen. Het was voor mij een kennismaking met het werk van Jeroen Brouwers, maar het smaakt absoluut naar meer. De wervelende, stokkende, stotende en onaffe en soms zelfs notoir onsamenhangende zinnen brengen het verval van de ouderdom subliem onder woorden…
Complete beschrijving zie recensie-client-e-busken
Ideaal om de avonden door te komen.
=
ps Ik zie nu dat ik het vijf jaar geleden ook al beschreef. Geeft niet, sla gerust over.
—