Noodzon?

Met het mooie weer had ik vanmiddag bijna zomerkleren aangetrokken om buiten te gaan zitten. In de warme zon.
Ik hield me in.
–
In plaats daarvan heb ik het noodpakket nog eens bekeken, de warmte bracht me op het idee.
Echte nood lijkt me beter te verdragen met mooi weer dan met  natte miezerigheid.
Stel het je voor.
–Geen koeling,  vervoer,  cv en internet-aanspraak,   maar bliksoep,  lauw water. En dan ook nog een hoosbui. Mistroostig vooruitzicht.
Daar zit je dan,  radio vergeten, zaklamp met allerlaatste batterij (bijna leeg),  kil en nat. Gaat het natuurlijk ook nog waaien, harder en harder tot stormkracht tien,  knetterende donderslagen en vallende bomen.
Gadverdamme, je moet er niet aan dènken.
Dan is de zon een troost.

Me wentelend in de middagwarmte pieker ik over een reserve-zon.Maar hoe?
Er om bidden? Naar wie?  Ra? En wie gelooft daar in?
Zelf een zonnetje wezen? Dat heb ik niet in me.
Wie weet dat?
We hebben nog tijd,  en kunnen intussen iets bedenken.
====