Afscheid

Er liep een oude man door het dorp.
Hij viel nogal op door zijn zoekende blik, telkens stilstaand en rondkijkend leek hij te zijn verdwaald.
We hielden hem aan en vroegen waar hij naar toe ging.
‘Tja… ik weet alleen dat ik weg moet,  er komt een nieuwe maar hoe en wat….?’
Je begrijpt het natuurlijk, het was het oude jaar.
We brachten hem naar het gemeentehuis en daar wisten ze hem verder te helpen. Hij kreeg verse koffie en comfortabel vervoer.
Gelukkig maar, wat zou zo’n oud jaar moeten doen als hij de weg kwijt  was?  Ronddwalen tot hij verschrompelde? Nu kan hij straks de nieuweling netjes de hand schudden en afscheid nemen.
Veel beter.
Verder nog even dit,  ik weet niet of ik morgen tijd heb dus nu:s:

Opnieuw winter?

Het ziet er naar uit.
Zondag is er  een redelijke kans op sneeuw
Dat wordt  misschien sneeuwballen gooien.
Mooi vooruitzicht natuurlijk maar zelf blijf ik binnen.
Kijken is veiliger. ☻

==

Shortstory

1
Kaal dorpje
lentezon
jongen – meisje
zochten  bosje
2
liepen en liepen
vonden groen…
Zin was over
boom was ook kaal.
==

Raadseltje

Welke titel van welke schrijver?

boek van Yvonne Kroonenberg,  uit 2000
boek van J.R. Perkins, uit 1947

Wintertje

Over een paar dagen is het ijs weer water.
En heb ik er niet meer van gezien dan het vijvertje in de achtertuin.
Dat was ook leuk,  schaatsende kleine beestjes, minikoek-en-zopie, peuterdiertjes op sleetjes, doodstille blaadjes onder het ijs.
Het was tenminste iéts: overmorgen is het afgelopen.
===

Over het eten

Ben wat vroeger thuis dan verwacht.
Dat bevalt me wel.
Kan ik de dingen testen: is het vlees niet te gaar? Soep pittig genoeg? De juiste kaas?  De bananen niet te krom? IJs, enzovoorts.
Van die dingen.
Wijn en bier proef ik morgenavond wel en de rest van de (vr-)eterij ook,  klinkt lomp maar soms denk je: een beetje minder had ook gekund.
Dat doen we al maar helemáál zonder iets extra’s, dat wil je je gasten niet voorzetten,  dan kunnen ze net zo goed op een willekeurige donderdag komen eten.
En waarom eigenlijk niet, vraag je je af….
…dat is gefilosofeer voor later.
===
—

Kerstgroet.

Omdat ik nog niet weet of ik morgen thuis ben, bij deze.

Speculaasje

Dit is mijn lievelings-winterkoekje.
Al van kinds af aan  moest ik  moeite doen om er niet stiekem een uit trommel te pakken maar het is er nooit van gekomen. Ik herinner me het idee van mezelf opschuilen in het dressoir,  pal naast de trommel, maar dat was geen haalbare kaart. Ik was al te groot.
Tenslotte groeide ik er overheen. Over het jatten-idee bedoel ik, de koekjes verslind ik nog steeds zij het in aangepaste mate.
’s Morgens twee bij de eerste kop koffie.
’s Avonds twee bij de thee of koffie.
Daarmee houd ik mezelf op rantsoen. Officieel dan.
Wonderlijk.  Patat of een ander hotfooditem kan me niet bekoren bij de ochtendkoffie. Een broodje haring ook niet netzomin als capucijners met spek of een puddingbroodje of wat dan ook.
Een speculaasje is zo’n beetje het lekkerste wat smaakt  in de vroege ochtend,  beetje gesopt in de koffie en…  enfin.
Hoe kan het, vraag je je af, dat een  ouderwets simpel koekje een volwassen mens zo bezig kan houden?
Simpelheid geef ik niet toe,  uiteraard.
Waarschijnlijk zit er iets in de speculaaskruiden, iets dat me al jong  te pakken had.
Kan niet anders.
===

Goedenacht mensen

‘tIs alweer de hoogste tijd.
Veel heb ik nu niet te zeggen,
ben een broodje aan’t beleggen
tis mijn maag die er om krijt…   😉

Ganselijke gebeurtenis.

Er vloog een kleine groep ganzen over.
Iets verderop vloog een ander groepje,  nog kleiner.
Ze gingen niet hard, je kon ze lang horen . Daarmee werd me iets duidelijk: ze hadden ruzie. 
Ik zag er een uit de kleine groep naar de anderen vliegen en uithalen met een poot, hij kreeg meteen een trap terug en hij jankte weer naar zijn plaats.
Er werd geschaterd en gescholden.
De voorste van de grotere groep draaide zich om en stak zijn tong uit met een luid BLÈÈÈÈ,  zijn volgelingen gierden het uit en deden allemaal mee.
Dat pikten  de anderen niet,  er kwam een scheldpartij waar de honden geen brood van lustten. Jammer dat we geen Gans’  verstaan maar het klonk rauw,  in de trant van opsodemieteren of ik grijp je enzovoorts.
Plotseling vlogen ze zijdelings weg. Waarom? Dat vraag ik me af.
Misschien hadden ze de zon gezien. 
En misschien had ik gedroomd, er klonk een gakkerig echootje in mijn oren.

===
Betekenis  ganselijk

Lange avonden

Daarom ben ik een boek aan het herlezen waarmee ik lang zoet ben:
Client  E. Busken  van Jeroen Brouwer
een verhaal waarvan je niet weet  of je nu lachen moet of huilen. Ik houd het het meest op lachen met af en toe een frons.
Verkorte inhoud(recensie bij BOL):
….het verhaal over de oude man die tegen zijn zin in een verzorgingshuis zit, in één ruk uitgelezen. Het was voor mij een kennismaking met het werk van Jeroen Brouwers, maar het smaakt absoluut naar meer. De wervelende, stokkende, stotende en onaffe en soms zelfs notoir onsamenhangende zinnen brengen het verval van de ouderdom subliem onder woorden…
Complete beschrijving zie  recensie-client-e-busken
Ideaal om de avonden door te komen.
=

ps Ik zie nu dat ik het vijf jaar geleden ook al beschreef. Geeft niet, sla gerust over.
—