Onderstaand plaatje is een erfstuk.
Niets van waarde, wel met een leuke bij-herinnering..
Plotseling hing het in mijn ouders woonkamer. Aardig, vond ik, nostalgisch, deed denken aan mijn vaders afkomst als boerenjongen.
Gekregen van mijn broer V. Hij lachte wat, wilde niets zeggen over de herkomst, alleen dat hij er een nieuw lijstje om had gedaan. Pa en Moe waren er verguld mee, ze vermoedden een echt kunstwerk
Ik vond het een lief plaatje, wel wat zoetelijk maar het landelijk sfeertje sprak me aan.
Na de overlijdens van Pa en Moe vroeg ik om het schilderijtje.
Broer lachte weer en overhandigde het met duidelijke pret. Ik bekeek het van alle kanten, zag wel dat het wat vervaagd was maar kon niets ontdekken van een naam of jaartal en haalde het uit de lijst.
Bleek het gewoon een papieren foto te zijn uit een of ander tijdschrift, verkleurd door de tijd…..
Broer lag dubbel.
`En niemand die het zag…’ gierde hij.
Klopt. We hadden geen verstand van kunst, wie weet waren er tientallen van verkocht.
Maar uiteindelijk lachten we zelf ook want wat is er nou achterlijker dan dit.
Hier hangt het opnieuw aan de muur, alleen al als herinnering heeft het waarde.

=
ps
Ik weet niet of het een foto is van een bestaand schilderij, of van
een in-elkaar-gezet tafereeltje.
==