‘Mam ik pak effe je camera…’

Wat je daarna te zien kreeg was meestal onzin.
In dit geval noemden ze het nog nèt geen kunstwerk maar  ze lagen wel dubbel. Om een paar tenen.
Later had iedereen zelf een camera, toen vroeg en vraag ik me af wat men zoal opneemt.
Bekend zijn de mensen die narigheden filmen en fotograferen, hoe meer hoe liever. Waarom  ze daarin geïnteresseerd zijn is me een raadsel. Vorm van sadisme?
Voorheen kende ik iemand die bij ongelukken alleen de auto’s nam,  de reden ontging me finaal.
De tenenplaat was dus een pubergrap, wat daarvan de mop was weet ik niet maar ze hadden soms wonderlijke ideeën en dan mocht je nog blij zijn dat ze geen (half-)blote vriendinnen deden al zouden ze je dat nooit laten zien.
Eerlijk gezegd dacht ik soms terug aan de eigen toenmalige leeftijd en aan de ideeën die we hadden, die waren ook niet altijd zo fraai.
Maar die vertel ik natuurlijk niet.
===