Fijn om hier weer te zijn maar wat een enorme berg leeswerk ligt er te wachten.
Je snapt dat ik dat niet kan inhalen, daar is geen beginnen aan.

We hebben veel gekwebbeld, herinneringen opgehaald, ook gelachen.
Het was oergezellig.
Maar nu begint een heup zich te roeren.
Hoe ik hem ook tot rust maan: hij roert lustig door. Daarvoor slik ik een ladinkje pijnstillers waar hij zich niets van aan trekt, ik zal hem voor de huisarts moeten dagen voor een ferme uitspraak.
Misschien gaat hij zich beteren, misschien wordt hij ingeruild. Dan krijgt hij een kruis na, mijn zegen heeft hij.
Je begrijpt dat ik intussen een beetje dizzy ben van de pillen..
Dus tot morgen maar weer.
==