Was buitenspelen echt het ultieme kindergeluk?

Mensen lijken dat te denken. Het is een van die herinneringen waar veel waarde aan wordt gehecht.
Het geheugen werkt ook hier selectief: hoogtepunten blijven bewaard, groeien zelfs.
Ook ik denk graag terug aan hinkelbanen en buurtspelletjes maar het ging er niet altijd vriendelijk aan toe.  Er hoorde ook gehuil bij,  groteren die  de baas speelden, ruzie om springtouwen, gepest van honden, maar ik geef toe, af en toe was het goed.

Buiten spelen was nogal eens een noodzakelijke oplossing.
Besprekingen van grotemensenzaken werden standaard vooraf gegaan door het bevel: ‘Ga jij es buiten spelen.’ Protesteren hielp niet, je had maar te gaan.
In grote gezinnen was het vrij vaak aan de orde.
– grote broer of zussen werden op het matje geroepen of
– ze kwamen een serieuze aanstaande ten toon stellen
– financiële perikelen/grote aankopen werden besproken
– surprises moesten verpakt en verstopt
– zwangerschappen van zussen werden bijgehouden
– een oom die onfatsoenlijke moppen vertelde mochten we niet aanhoren
En nog veel meer. Onze nieuwsgierigheid was groot en meestal wisten we af te luisteren maar van gezellig buitenspelen was in dat geval geen sprake. Wel van gemopper.

Zwembad en speeltuin waren me liever maar die hebben de kinderen van nu ook.
En andersom, wij zouden  vroeger waarschijnlijk maar wat graag binnen zijn gebleven als we de mogelijkheid hadden te gamen of filmpjes bekijken.
Een sterk (wat is dat trouwens?) karakter en gezonde mentaliteit krijgt een kind net zo goed thuis, bij familie, op school,  eventueel op clubs en sport.

Weer rechtop


Na drie dagen drentelen van bed naar bank en luie stoel v.v. knapte ik vanmorgen een aardig beetje op.
Halleluja.
De beterschapswensen zijn hier vast en zeker debet aan. Hartelijk dank, schattebouten, waar zouden we zijn zonder medebloggers. Nog steeds in bed, vermoed ik.
Jammer is het missen van de lokale carnavalsoptocht, ik hoorde dat er zelfs een zwembad in meedeed, met zwemmers en al en dat in die ijskoude storm!  Waar een klein dorp groot in kan zijn, ik ben zeer trots op ons.
De berichten die intussen geplaatst zijn delete ik, mijn hoofd is nog te zweverig dus beperk ik me tot de vandaagse gang van zaken.
Met een vaartje langs de blogroll.