nestelen

Nestelen

Vanmiddag overkwam het me weer.
Uitrustend in de luie (tuin-)stoel zat ik niet lekker. Kussen verleggen. Ietsje naar links, naar voren. Hoofdsteun verstellen. Opstaan en stoel verschuiven,
Nu was het goed. Hoewel, een beetje de rugleuning naar achteren zou beter zijn en die voetenbank juist meer opzij.
Klaar.
Ik nestel me verzaligd en…verdorie, een plooi in het shirt, dat irriteert. Opstaan en rechttrekken. Ho, teveel, nu staat het te strak in de nek…..
Als een hond die tienmaal ronddraait voor hij de juiste houding vindt.

Echtgenoot heeft dit vaak met verbazing zitten bekijken alsof hij een lachfilm zag.
Maar ik doe zoiets niet om leuk te zijn, integendeel, ik vind ook liever meteen die juiste houding. Nu ben ik bekaf voor ik kan beginnen met uitrusten.
Ik vraag me af waar het fout ging.
Zou mijn moeder teveel naar de hond gekeken hebben toen ze zwanger was van mij? Ze was nogal gek op het dier.
==

zwanger

Zwanger

In het verhaal over een gegoed Brits gezin uit 1930 lees ik dit.

Mama is zwanger, misselijk en nerveus.
Papa schenkt haar een gin in, dat is kalmerend.
Keukenmeid komt met aspirine, tegen de buikpijn.
Dochter presenteert haar een sigaret, voor de zenuwen.
Mam drinkt, slikt en rookt, kalmeert inderdaad en zijgt puffend terneer op een sofa. Uiteindelijk komt alles goed, zoon wordt geboren en de opvolging is gered.

Het was een gangbare manier van leven in deze kringen, in meerdere of mindere mate ook in andere Europese landen.
Ze overleefden.
Allemaal?
Dat weet ik niet.

pakketje

Er zijn een paar dingetjes in aantocht.


Vandaag is de uitgerekende bezorgdag.
Nu ben ik in verwachting van PostNL.
En vol hoop dat het de juiste dingetjes zijn.
Of alles erop en eraan zit.
En ze me bevallen.
In goede staat arriveren.
Hoe blij ik zal zijn en niet met een postontvangteleurstelling opgezadeld wordt.
Zwanger van al deze emoties staar ik door het raam, verkrampt.
Zucht.
Nog een paar uren…
==