Je hebt nieuws en nieuws

Meteen al een paar superitems.

Een jammerlijke verhaal over het miskende Trumpje, ach arm manneke, zo overtuigd van zijn aanhang en de mensen dan weg-gelogen te zien. Geertje en Marientje mogen hem wel een speelgoedje sturen als troost, een autootje van Japanse makelij of zo.
Over Erdje daarentegen zou je je haast zorgen maken, nog 12 jaar de baas te moeten blijven over een volk van staatsgrijpers. Ik geloof dat het een Turkse traditie wordt of was,  ik geef het je te doen.-

Verder is Dijkhoff de slimste mens. Misschien helpt het hem de azc’s te beheren, ik benijd hem niks.
Adèle Bloemendaal is overleden, helaas. Dat ze de engelen niet doet opschrikken met haar onnavolgbare lach.

De rest staat in de kranten, is het vandaag niet dan morgen

Saaier maar beter nieuws was het weerbericht: kalm en zonnig, ’s nachts lichte vorst. Vooralsnog geen Friese tocht, daar zou ik als vrouw-op-leeftijd toch niet aan meedoen. Vroeger ook niet, trouwens. Gewend aan karige Zaanse slootjes en een modderige Zwetplas durfde ik me niet te meten met stoere Friezen en Friezinnen die me omver zouden rijden.
Ik houd me bij de krant.
Om er over te lezen. Eventueel.
ps
Bij het opmalen van een logje kun je een voorbeeld  bekijken. Nu staat er: ‘voorvertoning’.
Een bijzonder nieuwtje.

Regen


Het regende. Het regende al vierenzeventig dagen.
De mensen verloren alle zomerbruin en hun natuurlijke teint werd lichter, enigszins vaal, als te vaak gewassen theedoeken. Langzamerhand begon zich het gevaar van een gezamenlijke apathie af te tekenen,  het enige waaraan men dacht was droog beddengoed.
Het volk morde. En fantaseerde.
Waar blijft de wetenschap, professoren zijn toch zo kundig, bestaat er niet zoiets als een wolkenkanon,  een verdampkring,  een reuzentrechter die al dat water opvangt en naar de zee loost? –
De geleerden daarentegen piekerden, filosofeerden, berekenden, schreven en componeerden, al naargelang de soort kennis die zij bezaten en dat was te weinig om het volk zoet te houden.  Ze verzochten het kabinet om extra toelages voor nieuwe onderzoeken. Zij wezen ministers op negatieve psychologische gevolgen van een ontregeld klimaat en ontdekten en passant een nieuwe ziekte: RRI (Repetitive Rain Injury).
De overheid kapittelde zowel het volk als de wetenschappers.
-Gezonder eten, maande een regeringslid.
-Deo Volente, berustte een ander.
-InshAllah, viel een collega hem bij
-Gooi de Islam eruit, raadde een kamerlid.
-Verplichte  zonnedanslessen, fantaseerde een ludieke minister.
-Hef regenbelasting, riep degene die de kas bijhield.
Eenieder deed zijn woordje waarna het besluit viel zich grondig op de problemen te oriënteren middels uitgebreide adviezen.
En zo werden er commissies in het leven geroepen.
Hulp-, stuur-, atoom- en meer groepen vormden zich, kerkelijke hoogwaardigheidsbekleders werden ingeschakeld alsmede allochtone buurtvaders, het koningshuis gaf een diepte-interview ter afleiding, de minister-president liet een nerveus  maar jolig poepje.
Desondanks werd het droog en zonnig.
Het blééf droog en zonnig, al vijfentwintig dagen.
Iedereen kreeg hetzelfde gelooide vel, ietwat scheurig, als te vaak gebruikte schoenen  en bij het aanhoren van de mopperende boeren waren de mensen wel wijzer dan langer te wachten.
Het volk morde …

© Bertie

Vroeger was het anders

Hoogzomer. Warm en zonnig.
Hoe we de dag ook doorbrachten, na de avondmaaltijd was het een verveeld rondhangen op het erf, zorgvuldig uit het zicht van moeder blijven, startklaar om niet te gehoorzamen.  En dan, verwacht en onverwachts tegelijk de onvermijdelijke roep:  binnenkomen jullie!
Gehoorzamen deden we natuurlijk toch, wat anders?  Met tegenzin slenterden we het huis in en deden de rituelen.

Bedtijd terwijl de zon nog scheen,  erger kon niet.
Onder te warme dekens luisterden we nieuwsgierig naar de groten. Pa’s stem klonk af en toe, Moe deed een woordje, helaas verstonden we er niks van. Verderop de ritmiek van een weverij. Het behang werd donkerder.
Tenslotte waren er alleen nog de kikkers, ze kwaakten ons in slaap.
Zo ging dat.

Hoed U voor bevriezing


‘Vandaag: zonnig, het wordt zeer koud met temperaturen  van rond het vriespunt tot 5° C’

‘Zeer koud’ nog wel. Sjonge.
Zullen we de ijsmutsen te voorschijn halen?  CV op 25 graden? IJsmeesters met prikstokken bestellen?
Wat is de mens toch soepel, nu al aangepast aan bijna-sub-tropen.
Nog eerder dan het klimaat zelf.

Aanvulling: hoedt U  of hoed U  is een lastige vraag, lees voor de juiste spelling
https://apps.nrc.nl/stijlboek/gebiedende-wijs-imperatief

Lees verder “Hoed U voor bevriezing”