Gevonden

In plaats van naar een identieke ziel heb ik ook eens naar een tegenvoeter gezocht. Geen idee wat ik met zo iemand aan moest, er was slechts een vage gedachte aan iets gemeenschappelijks.
Het zal de leeftijd geweest zijn. Als puber krijg je dergelijk bevliegingen.
Ergens in de buurt van een paar eilanden bij Nieuw-Zeeland zou ik hem/haar vinden. In de Grote Oceaan. Weinig kans op een voet-aan-voetbegroeting maar een natte high five zag ik wel zitten.
Na de atlas te hebben geraadpleegd zag ik van dit plan af. Teveel en gevaarlijk graafwerk en bovengronds zo ingewikkeld; naar een eiland vliegen, een boot huren, de precieze plek zoeken. Gedoe.

Wat te doen, het moest geen fanatieke queeste te worden.
Wel, ik hoefde niets meer te soen.
Er kwam een man op mijn weg,  helemaal vanzelf.
Weliswaar verschilden we enorm noch pasten onze voeten  tegen elkaar maar de verwantschap die we voelden was groot genoeg en zo niet de zielen,  klopten zijn en mijn hart gelijk.

Johan Cruijff


Hij is er niet meer.
Verdrietig voor zijn gezin, ontzettend jammer voor de fans.
Maar een opsteker voor de hemel; met zijn talenten kan hij een jaarlijkse supermatch organiseren,  bijvoorbeeld
de  Zielen van JC   –  de Engelen van JC,  om de Verlosserscup. Of Hemelbokaal.
Welk  team wint zal vooralsnog onzeker zijn en we zullen het nooit te weten komen maar erover fantaseren is ook niet slecht.

Denk niet dat ik met hem spot, ik achtte Johan hoog; zijn eigenaardige uitspraken
beschouwde ik als een staaltje sneldenken waar ik bewondering voor had.
Over sporttechniek en -tactiek kan ik niets zeggen, wel zag ik dat hij niet bang was.
Het verbaasde me dat hij niet vaker half dood geschopt werd, tenger manneke als hij was. Want laten we wel wezen, voetbal was en is een keihard en soms gemeen spel.
Het wachten is op een nieuwe JC, eventueel onder andere naam.