huis

Het huis waarin we woonden.

Heb ik dit al eens geplaatst? Zo ja, scroll rustig door.
Dit is het houten huis in de Zaanstreek waarin het hele gezin -en ik- is geboren (niet allemaal tegelijk) en opgegroeid.
Oorspronkelijk zonder de aanbouw rechts, geverfd in Zaans groen.
Tot Moe genoeg had van het groen – het halve dorp was al groen- en deze cremekleur uitzocht.
Meteen de ramen verbeterd,  glas-in-lood bovenlichten laten inzetten en ziedaar, het was direct heel anders, medio jaren vijftig bleven de meeste mensen nog aan het groen vasthouden.
Ik heb dit altijd mooi gevonden, een verbetering, zelfs de gordijntjes stoorden niet.
Toch zou ik er nu niet meer in willen zitten.
Het was en bleef een oude woning, indertijd al dik 70 jaar. En klein zoals veel toenmalige huizen.
Achteraf vraag je je af hoe grote gezinnen zo klein konden wonen en gezond blijven, als psychologen indertijd gemeengoed waren zouden ze massaal overwerkt zijn.
Maar ons huis zat goed in de verf, dat telde ook mee.
==

televisie

‘De (h)eerlijke jaren 50’ NTR


Een paar weken geleden was de beurt in dit programma aan mijn huidige woonplaats,  vanavond aan de vorige, de Zaanstreek
Natuurlijk ga ik er voor zitten. Of Wormer specifiek genoemd wordt weet ik niet maar de rest is ook interessant. Voor mij tenminste.
De vele fabrieken. De olie- en andere geuren die er vandaan kwamen, ze waren me lief, ik ervoer ze nooit als stank. Het was de reuring waarvan ik hield.
Maar die jaren waren natuurlijk ook daar benauwd met verschillende scholen en zwembaden, jongen en meisjes apart bij de roomsen. Die dingen.
Daar heb ik al vaker over geblogd dus weid ik er niet meer over uit.
Verder niets bijzonders te melden, ik moet nog even weg.
Tot vanavond.

De foto is van het Inntel_Hotel_Zaandam , een onderwerp voor tegenstrijdige meningen.
Ik vind het mooi. Gedurfd. Een bijzonder gebouw.
-=