Zomaar een paar tandjes

Er liep een kunstgebit in de winkelstraat.
Hij was zo vrolijk, lachte zo blij naar iedereen dat alle mensen groetten en zwaaiden, enkele  namen hun pet voor hem af.
Hij wandelde naar de drogist en bekeek daar alle tandpasta’s, de borstels en het flosdraad, hij kreeg een gratis proefpakket.
Daarna naar de groenteboer, die gaf hem een paar worteltjes.
De bakker liep hem achterna met bolletjes volkorenbrood, de slager met een stevig bot.
Toen hij genoeg gegeten had lachte hij nogmaals naar iedereen en huppelde naar huis.
Men praat nog steeds vol lof over hem,
dat blije kunstgebit.
==

ALARM, we leven nog.


ALARM. Van roken ga je dood Alle tabak de wereld uit.
ALARM. Spinazie zit vol nitriet. Alle spinazie doordraaien.
ALARM. Te bruin brood deugt niet, het wordt geverfd. Alle bruine broden de zee in.
ALARM. Kip kan salmonella bevatten. Alle kippenvlees doodkoken.
ALARM. Ouderen drinken teveel alcohol. Alle drank verbieden.
ALARM. Agrariërs verpesten de grond. Alle boeren opsluiten
ALARM. Er komen…
ALARM  ..vast nog veel meer…
ALARM  ..vreselijkheden voorbij.

En zo worden de mensen ouder, blijven ze langer actief, hoera.
Bijtend op een naturel houtje, water drinkend uit veilige bronnen. Schoffelend in geschoonde grond tussen wormige worteltjes. Hebben ze toch nog een stukje vlees.

Natuurlijk, zo overspannen reageren we niet (meer). We weten wat er bedoeld wordt en matigen onze eet- en drinkgewoontes.
Maar ik mis de spontaniteit. Onwillekeurig denk je bij elke bitterbal of biertje: eigenlijk niet gezond maar voor die ene keer, het is weekend/vakantie/feestje/enzovoorts.
Doodjammer.

Over geestelijke gezondheid durf ik niet eens te denken. Door bovenstaand gedoe beweeg ik me toch al schichtig door de supermarkt.
.