sneeuw

Vers sneeuwvers.

Sneeuw, hé sneeuw
je brengt me aan de peeuw
als het niet gauw beter wordt
schiet ik straks een wolk aan gort
kijk welk strooisel daaruit komt
ben je nu al afgestompt
is je sneeuwmachien kapot
geen 3Dprint of robot?
Ik ga slapen en ik droom
van een bleke bladerboom
bij gebrek aan’t echte wit.
Blijf jij maar plakken in Madrid.

==

november·weer·wolk

Alleen de wolken veranderen

Over drie weken is de de kortste dag.
Daarna nog een weekje of twee, drie doorbijten en na die dagen, bij helder weer, kun je het nieuwe licht ’s morgens zien opkomen en ’s avonds langer aanhouden. Niet veel, nauwelijks merkbaar maar je ziet het.
IK zie het.
Dan gaat het hard.
Plotseling is het lente- zomer- herfst en is het medio november en kijk ik naar de kaarsen die niet echt helpen en wil ik niet te vroeg aan snert en zuurkool beginnen en heb alle boeken herlezen en zit ik aan het toetsenbord mezelf op te peppen: Over drie weken is de kortste dag…
==

 

lucht·wolk

Wolk

Deze foto is een jaar of 8 oud,  toch bekijk ik hem nog vaak.
Om de eigenaardige wolken die aan rook doen denken,  of sluiers, een verre brand, de sigaren van vroegere ooms.
Met wat verbeelding kun je er manipulatie in zien.
Zelf vond ik het gewoon mooi.
Een meteoroloog kan het uitleggen, voor mij was het de zoveelste spannende wolkenlucht.
Ook in de bergen zie je soms de wonderlijkste vormen,  en vlak voor onweer, verschillende weersomstandigheden roepen dat op.
Een complot kan ik  zelf wel verzinnen maar wie zou me geloven. 😏
==

mist·vermoord

Mist voorspeld


Dat het opletten is in het verkeer weet iedereen.
Waar we niet zo gauw bij stil staan is dat het ook in andere opzichten gevaarlijk is. Dat besefte ik toen ik verdwaalde op een weg van maar een paar kilometer.
De afstand was me overbekend want duizend keer befietst maar toen de mist ineens in een dikke wolk veranderde had ik  geen ander hulpmiddel dan de rand van het fietspad waardoor ik geen notie had waar ik me bevond. Niet alleen het zicht verdween, ook het geluid evenals tijd- en richtinggevoel.
Af en toe stopte ik om een idee te krijgen van de omgeving, durfde  nauwelijks een stap te verzetten door plotselinge opdoemende autolichten.
Het ergste was de opkomende gedachte aan de onopgeloste moord van een paar dagen geleden in een naburig dorp, het drong tot me door dat een onverlaat me makkelijk kon benaderen, niemand die het zou horen en zien.
Ik was panisch en zag mezelf gewurgd, gekeeld, onthoofd en leegbloedend naast mijn fiets liggen. Wat moet ik nou, huilde ik.
Ik durfde niet verder.
Toen trok de nevel langzaam op en herkende ik de weg weer.
Pffff.
Ik maak er grappen over maar feit is dat je in dikke mist volkomen onbeschermd bent, je wordt vermoord waar je bij staat.
Ga liever met de auto.  Beter: blijf lekker thuis. ==