Toen was ik er

Toen ik geboren was verscheen er geen krant.
Alle overheidskantoren waren dicht.
Winkels sloten hun deuren.
Het was een zeer stille dag.
Ik denk niet dat het met mij persoonlijk te maken had.
Het was toevallig zondag en ook nog ’n beetje nacht.

Advertenties

Thuis of in de winkels?

 

Deze advertentie las ik in de Trouw, volgens zeggen stond het ook in andere kranten.
De bedenker zal het zelf misschien een goede zin vinden, ik vind het kretologie. Internet komt niet uit de lucht vallen, winkeliers  hadden er op kunnen inspelen.

Is het volgende niet mogelijk?

Kleinere panden met voorbeelden van de te bieden koopwaar; wanneer men aan de toonbank ook een digitale bestelling kan plaatsen wordt service geleverd. Kost minder aan personeel. Gewone winkels kunnen daarnaast blijven bestaan als ze dat willen.
Op die manier houd je gezellige koopstraten zonder dichtgeplakte winkelruiten, alleen zijn de online-zaken kleiner.
Overgebleven ruimtes zouden besteed kunnen worden aan fatsoenlijke toiletvoorzieningen, meer  thee- en koffiebars, leeszaaltjes, kleine filmzaaltjes, rustpunten, minimusea, ik noem maar wat.
Uiteraard vergt het veel aanpassing, toch lijkt het me een betere oplossing dan lege etalages. Die doen afbreuk aan de sfeer.