Laatste wens

 

 

De wereld is te druk voor mij, nergens vind ik rust.

De wereld is zo hard, geen plek die me nog sust.

Een piepklein hokje zonder leven

is mijn allerlaatste streven.

Advertenties

Zinvol of zinloos

-|
Dat vraag ik me wel eens af over het bestaan, de natuur, de wereld.
Ik schaar onder natuur de complete aarde en ruimte.  Natuur is letterlijk het heelal en gaat zijn eigen gang. Vulkanen barsten open en de maan wast, klimaten wisselen elkaar af, een ster verslijt. Zo gaat dat en daar doe je niets tegen want we begrijpen niet waaròm het zo gaat.
Voor de aarde komt er nog wat bij; er wriemelt zich een extra natuurtje tussen, een specifiek planeetgebonden wereldje van flora, fauna en mensen. Alle wezens bestaan maar eventjes, ook al een zingevingsvraag. Bovendien gaan ze onherroepelijk ten onder . Begonnen in water en waarschijnlijk eindigend in as waarna er elders een verse zon ontstaat die een ontvankelijke planeet bestraalt en een nieuwe cyclus in gang zet. Als een soap.

Van al die dingen zou ik graag het waarom willen begrijpen. Of zijn het alleen de aardse mensen die dit willen weten? Dat geloof je toch niet, gezien de ruimte die de ruimte beslaat, er zullen heus wel ergens breinen bestaan. Of niet?
Is die zin er eigenlijk wel? Is het een wezenloze beweging die automatisch doorgaat? Dan hoeven we niet meer te zoeken naar het perpetuum mobile.
Moeilijke kwestie waar ik niet uitkom.
Grotere geesten bogen zich al over deze vraag, zij wisten het ook niet. Sommigen verzonnen een god. Ja, dat is veel handiger, dan hoef je er zelf niet over na te denken.
Maar waarom doet die god dit dan, met dat heelal en die cyclussen en zo?