Foto

“Er moet een persoonlijk fotootje komen op je weblog, dat vinden de lezers leuk”
Misschien is dat zo. Maar er kleven ook nadelen aan, heb ik dat niet al eerder uitgelegd?
Hij kan te onaantrekkelijk zijn waardoor de aanstormende lezer onmiddellijk verder zapt: zal de rest ook wel niks zijn.
Hij kan te mooi zijn, waardoor een bladeraar niet meer aan lezen toekomt en zwijmelend de tekst vergeet.
Hij kan te oud zijn, waardoor enerzijds lezers onder de negentig afhaken en anderzijds de eeuwelingen zich gaan verlekkeren op een manier die gevaarlijk is voor hun gezondheid.
Hij kan te jong zijn waardoor de gedachte aan een kleuterschool opkomt.
Hij kan te blond zijn waardoor een bijnalezer denkt een stom stuk onder ogen te krijgen.
Hij kan te, ja, hij van alles te zijn en daarom begin ik er niet aan.

Advertenties

Men vraagt wel eens

-Wat is er leuk aan facebook en vergelijkbare social media?
Een poosje rondkijken wiens foto’s te zien zijn en of er bekenden en buren bij zitten.
-Wat is de lol van Twitter?
Hoogstens de snelle reacties maar ik zou het eerder hervatten dan facebook.
-Wat is er goed aan alle andere e-communicatiemogelijkheden?
Nuttig, soms. Dat het kàn, vaak.
Met deze antwoorden is waarschijnlijk niet iedereen het eens, het zijn de mijne.

De hamvraag:
-Wat is er zo mooi aan het bijhouden van een weblog?
Afgezien van de bekende argumenten zijn het voor een groot deel de reacties en
weerwoorden daarop. Van cliché tot origineel of doordacht, van hartelijk tot afkeurend. Informatief of enkel een groet.
Daarom kwam ik telkens weer terug.