Vanmorgen was het mistig

Alweer.
Gisternacht ook al. En vorig jaar en in 2018, 2017, 2016, tot in mijn vroegste jeugd.
Naar men zegt kwam het altijd al voor.
Het moet knap lastig zijn geweest toen er nog geen straten waren en men bij elk stap over een kei of graspol kon struikelen. Reken maar dat er heel wat gebroken benen waren en natuurlijk geen gips voorhanden.
In boeken en films is mist een dankbaar verschijnsel.
Er zijn enge verhalen over gevaarlijke wellustelingen die met zachte zolen jonge vrouwen benaderen. Eerst met onzedelijke wensen en daarna met moordlust als de vrouwen niet meewerken aan de ijselijke genoegens. Buitengewoon spannend, jammer als ze gered worden door een of andere brave Tinus.
Persoonlijk heb ik het niet op mist. Na een paar verdwaalsessies waarvan een in de auto, een op de fiets en de laatste in eigen achtertuin blijf ik al binnen bij het eerste nevelsliertje.
Het zou maar een vergismist zijn zoals die Londen, 1952. Achteraf bleek dat een ongezonde smog te zijn die vijf doden opleverde.
Ik verwacht zoiets niet in ons gebiedje, toch weet je het maar nooit. Met die zwarte gaten en een vreemde planeet die op springen staat. De aanloop naar carnaval. Al het bier dat je blik zo mistig maakt.

Ik zie dat het opklaart.
Kan ik veilig naar de wasmachine. Die staat in de schuur, toch nog gauw een kleine tien meter, voor ik er erg in had zou ik in de vijver zitten, bij de bullebak op schoot.
Vreselijk idee.
==

.

Een hectische dag

Er kwam hulp voor allerlei dingetjes.
Vliering opgeruimd. (In ieder geval een begin gemaakt)
Wasmachine gerepareerd. (doet het bijna)
Achtertuintje geschoffeld.(in ieder geval…)
Maaltijd gekookt (alles opgegeten)
Nagepraat. (lang)
Uitgezwaaid.(kort, te koud in de voordeur)
We hadden teveel plannen, niet verstandig maar wel een onwijs leuke dag.
Dat heb je soms met getrouwde/uitwonende kinderen die een dagje over hebben.

ps
Reageren lukt niet overal, de verbinding stottert.
Hopelijk morgen beter.
Intussen zal ik hier en daar in de spamlijst staan. Sorry.

Waterverspilling?

Onbegrijpelijk.

De jaarlijkse meterstanden zijn weer opgenomen en, jawel, ik zit opnieuw boven alle gemiddelden.

Vooral het waterverbruik springt eruit. 71 m³  heb ik opgemaakt terwijl een alleenstaande geacht wordt niet meer nodig te hebben dan zo’n 45 à 50 kuub.
Alles heb ik nagelopen.
Er zijn geen stiekeme lekken.
Douchen gaat in sneltreinvaart.
Aan tuintje-sproeien doe ik al lang niet meer.
Vaatwasmachine wordt hoogstens 5X per jaar gebruikt.
Wasmachine draait enkel op spaarprogramma’s.
Autowassen is nvt. Geen auto aanwezig.
Poetsen en ramenlappen is niet mijn hobby.
Zelfs de kraan gaat dicht tijdens het tandenpoetsen.
Hoe, vraag je je af, wordt het gemiddelde gemeten?
Speelt de vergrijzing mee? Van ouders, schoonouders en hun kennissen weet ik dat ze een dagelijkse douche overbodig vonden maar die waren van een zelfreinigende generatie.
Of zou die opvatting nog steeds aanwezig zijn?  Net als het eenmalige vluchtig afspoelen van aardappelen en groenten? Zand schuurt de maag immers.
Ik kom er niet uit.
Nog een geluk dat water relatief goedkoop is.