Rechtlijnig denken

Een van de  definities:
 recht op het doel af, zonder met andere dingen rekening te houden vb: zijn denkpatroon is nogal rechtlijnig
Calvinistisch

Vaak een handige manier om iemand de mond te snoeren want laten we wel wezen, het valt niet mee om ter plekke een antwoord te hebben.
Ik bedoel niet de hatelijkheden die op een paar sites staan, enkel de gedachten die worden uitgesproken en waar men zelf in gelooft.
Een kleine greep.

-Als die kerels niet mee zouden vechten was er geen oorlog
-Als iedereen in eigen land bleef was er niets aan de hand
-Amerikaanse gevangenissen zitten vol met zwarten, dat zegt wel iets.
-Je mag het niet hardop zeggen maar eigenlijk vind ik blanken de beste mensensoort, we zijn het verst met de beschaving.
-Natuurlijk horen vrouwen thuis, waarom denk je dat de huishoudschool er is?
-Mannen zijn gewoon beter in regeren, er zijn  niet voor niets zoveel mannelijke ministers.
-De kinderen van tegenwoordig zijn slecht opgevoed, wat wil je ook als die moeders nooit thuis zijn.
-Vliegtuigen zijn het gevaarlijkst, als het mis gaat zakken ze meteen.
Enzovoorts.

Deze en gelijksoortige ideeën werden (en worden) bloedserieus uitgesproken. Meer dan eens hoorde ik ze in allerlei varianten.
Zelf noemen de opmerkers dit ‘logisch denken’.
Snap je? vragen ze ook nog. Dan knik ik lafjes, te vaak werden het onaangename discussies. Uitleg is niet nodig, men wuift het weg.
Wat moet je er mee? Niets.
Hoogstens vertel je die oude mop↓
Twee oermannen in dierenvellen staan in de regen. Mopperend.
‘Sinds dat geknoei met pijl en boog is het weer ook niet meer wat het geweest is.’

Snap je?

Advertenties

wolf leeuw hond

In nachtverhaaltjes die ik hier plaats komt herhaaldelijk een (weer-)wolf voor.
Waarom? Ik heb geen flauw idee, misschien was ik er een in een vorig leven, raakte ik gefascineerd door Bor uit de Fabeltjeskrant, maakte Roodkapjes opvreter teveel indruk. Wie weet zijn de nieuwkomers uit Duitsland nieuwsgierig naar hun neven en zoeken ze me voor informatie waardoor ik van ze droom enz. enz.
– In werkelijkheid ben ik een   . Zo een die luiert in de schaduw en zijn vrouwen op jacht stuurt behalve dat ik geen vrouwen heb en het nu veel te koud is laat staan dat kale bomen schaduw bieden. U ziet: dit lijkt in de verste verte niet op wolveneigenschappen.
Een kennis die alles weet over sterrenbeelden vroeg ik naar een verband tussen leeuwen en wolven. ‘Ze lusten beiden een mals schaap,’ zei ze. Nou ja zeg.
Ik legde het een psycholoog voor. Hij verwees me naar een psychiater.
Wat nu.
Als leeuw geboren in het jaar van de hond en geobsedeerd door (weer-)wolven.
Godnogantoe, wat moet er van me worden in een volgend leven.
Een spaniel met wolfskop? Leeuw met melkboerenhondehaar?

De vrouwen

Twee vrouwen liepen kalmpjes door de winkelstraat.
Ze babbelden wat. Ontspannen. Ze waren beiden wat meer dan gemiddeld in leeftijd, ze trokken de aandacht en waren dat gewend.
Toch waren ze niet bijzonder knap.
Was het hun naar arrogantie neigende zelfverzekerdheid? Waardoor ze bijna achteloos de etalages voorbij liepen en niet in alle spiegels keken?
Hun amper verholen spot bij het zien van de internettende mensheid?
Ze accepteerden hun opvallendheid alsof het hen toekwam, zouden zelfs verbaasd zijn wanneer die wegviel.
Ze wandelden een lunchroom binnen, liepen automatisch naar de beste tafel en werden, als vanzelfsprekend, direct naar hun wensen gevraagd.
Geanimeerd bespraken ze tijdens de maaltijd het een en ander. Ook dat was iets wat bij hun gedrag hoorde, zij deden niet aan roddelen, zij voerden een gesprek over diverse onderwerpen en daar paste een medemens naadloos tussen, als terloops.
Kortom, zij gedroegen zich als welopgevoede vrouwen.
Wat was het dan waardoor er steelse blikken op hen geworpen werden?

Hoor de ober die de bestelling doorgaf:  ‘Zorg maar dat er niets aan mankeert,  de kakwijven zijn er.’

Mannencomplimenten

Uit eigen archief en allemaal lief bedoeld. Bekend bij zussen en een paar andere vrouwen.
====

‘Dat was heerlijk. Lang geleden dat ik zulke fijne karbonades at’

‘Lekker gekookt vandaag’

‘Goh, nou is die zuurkool pas ècht smakelijk’

‘Wat zie je er goed uit vandaag…’

‘Gezellig, die kaarsen en zo. Had je een werkbui?’

Ongetwijfeld zijn er veel meer lievigheden op te noemen.
Eén keer zag hij mijn gezicht en zei toen gauw: ‘Je hebt jezelf overtroffen.
Daar was ik nog blij mee ook, denk je dat je geëmancipeerd bent.
Tis toch wat.

Zingen in de kerk


Mijn vader deed het graag. Niet te hard, dat durfde hij niet.
Onze moeder zong ook. Trots op haar stemgeluid zong ze luid en duidelijk de complete mis mee.  Vermoedelijk ging ze om die reden naar de hoogmis. (voor de nietkatholieken: de zondagse hoogmis was plechtiger dan de andere kerkdiensten, met een mannenkoor en orgel,   de priester deed zingend de meeste gebeden behalve de preek).(godzijdank, een pastoor die niet zingen kon klonk sowieso onaangenaam)
Naast moeder waren er altijd vrouwen die nòg harder zongen en zich wilden meten met de galmende mannen. Je reinste feminisme avant le lettre.
Soms maakten ze er een potje van. Mannen en vrouwen schreeuwden om het hardst met gekropte kelen en kwaaie ogen.
Geloof het of niet, ik heb het meegemaakt dat de priester moest optreden om het gedrag van de rivalen in betere banen te leiden. Er werd boven het orgel uit gejubeld, de organist speelde uit wanhoop een Snip en Snapliedje en de helft van de gelovigen danste de polka.  Dit kon niet meer.
De mis werd stilgelegd, de grootste schreeuwers kwamen naar voren en kregen een Rooms standje: ‘Zo ga je niet om met Gods woord’. Na drie weesgegroetje en de akte van berouw mochten ze terug naar hun plaatsen.
Zo ging dat soms.