Eenrichtingsverkeer

Het is al laat als ze eindelijk durft.
En nog twijfelt ze.
Wat, denkt ze, als hij slaapt?
Dronken is?
Stoned?
Of simpelweg geen zin in haar heeft?
Dan …
…dan antwoordt hij niet.
En wacht zij voor niets en dat na al die uren dat ze moed heeft moeten verzamelen, dat zou oneerlijk zijn.
Tranen prikken; voordat de tegenvaller daar is voelt ze het verdriet.
Was hij maar te vertrouwen, zou hij háár maar bellen en niet zijn vrienden.
Weet je, verzekert ze zichzelf, als ik van hem op aankon, had onze relatie toekomst.
Ik zou zo graag, wat zou ik graag met hem samenwonen, kan niet schelen waar.
Ze droomt.
Komt weer terug
En stuurt:
‘Houd je nog wel van me?’

Advertenties

Weblogperikelen

Teruggevonden, een stukje uit 2012.
‘….Zabra is nu ook opgeborgen in een tehuis voor oud-weblogs waar Bertjens, Shortstories, Ivi, Decomenik, Shortsories2, Ivi2, Bertjens2, Slibi en nog wat vergeten namen bij elkaar zitten.
Kunnen ze gezellig met elkaar kletsen, moppen ophalen en versjes declameren…

Hoe te verklaren waarom deze weblogs me zo gauw verveelden? Op de meeste kreeg ik aardige reacties, ook bij Punt.
Tegenzin? Jaloezie op betere bloggers? Onvrede met de inhoud?
Ik weet het niet maar er is vast wel iets te bedenken, ook waarom ik telkens opnieuw begon.

Het is me wèl duidelijk waarom facebook niet bevalt (vaak kinderachtig) en twitter me nog geen maand boeide (teveel misbruikt door asocialen). Aan beiden zal ik niet gauw opnieuw beginnen.

Intussen ben ik wijzer geworden. Een klein beetje.
Minder impulsief, ik laat deze weblog staan.
Voorlopig.