Geen aanleg voor boerin

Voortbordurend op het  boerenevenement besef ik dat ik weinig wist van het dierenleven ondanks de aanwezigheid van kat, hond, kippen en konijnen in mijn jeugd.
Ook zag ik dagelijks koeien in de wei achter ons erf, schapen, paarden.
Hoe kwam ik dan zo dom?
Desinteresse, neem ik aan.
Koeien aten gras en veekoeken (die we zelf ook stiekem proefden).
Paarden en schapen aten gras.
Konijnen waren gek op, inderdaad, gras.
Kippen lustten alles wat moe uitstrooide, meestal etensresten vermengd met maïskorrels of iets dergelijks, daar bemoeide ik me niet mee sinds ik wurmen aan een snavel zag hangen.

Ik zou niets terecht brengen van een gezonde veestapel.
Dat bleek toen iemand ons een konijn cadeau deed. Ik wilde het beestje een speklap voeren maar echtgenoot greep in.
Niet dat het wat uitmaakte, het dier eindigde uiteindelijk bij iemand die van konijnen hield. In de pan.
Met hond en kat was het handiger, de supermarkten stonden bol van gericht voer, je zou er zelf trek in krijgen.
Cavia’s en hamsters werden door de kinderen bevoorraad wat ook maar beter was. De parkiet daarentegen ontsnapte, nooit meer teruggezien.

Voor boerin was ik duidelijk niet geschikt.
Voor mensen wel, ik maakte fijne patat en zalige appeltaarten en wat denk je van knapperige verse sugarsnaps. Bloemkool in tweekazige saus. Citroenrisotto. Verse tjap tjoy. Enzovoorts.
Maar daar hebben koeien en zo natuurlijk niets aan.
Ze zouden me uitlachen.
Weten zij veel.
==

Gezondheid opgedaan voor een jaar. Minstens.

Er was een Gezond Leven Event, van Hart in Actie.
Een beurs in een groot fitnesscentrum waarin ontelbare kraampjes waren opgezet, korte demonstraties werden gegeven van karate en taekwondo,  gezonde sporten voor senioren en wat ik vergeten ben.
Veel geslenter, babbeltjes, luisteren.
Oefenpop van EHBO, ademhalingstechnieken, massagebedden en – stoelen al of niet op stroom, en meer, er waren mensen die het uitprobeerden en stiekem lekker uitrustten. Gezonde hoofdkussens van € 99, daar mochten we nièt op liggen.
Het was zo gezond allemaal dat ik verwachtte mijn kwaaltjes daar kwijt te raken, ik keek al rond naar een kraam met wedergeboortes van oude vrouwen met elastieken benen. Helaas.
Uiteraard waren er ook gezonde voedingtentjes maar de reclamekraam met aardbeien en perziken (Janlinders) was pas echt vurrukkulluk.
Het allerbeste was de Nieuw-Zeelandse rabarber. (plaatje is vaag maar als je goed kijkt zie je de opvallend grote groente).
Mijn eerste gedachte was dat je daarvan met één steel een rabarbertaart kon maken. Jamjam.
Het vooruitzicht alleen al maakte het geslenter goed.
En dat we bij de uitgang een appel mochten pakken.
Het lukte nog net, bekaf als we waren.
==