Schemergeluiden


Wat is dat?
Met gespitste oren loop ik naar het raam.
Loerend door een kier van het gordijn zie ik duistere dingen.
Ketting en een touw, een haak, een donkere lucht en vreemde dingen.
Wat is de bedoeling, vraag ik me af, en waarom hoor ik ze?
Welk geluid maken ze dat me naar het raam roept om voorzichtig te gluren?
Waarom zo onherkenbaar? Zitten er vreemde wezens op het afdak,  ruimtevirussen, zich vermommend als aardse zaken? Wil iemand me ophangen?
Ik vrees met grote vreze.
Ik vertrouw het niet.
Ik wil ze weg hebben voor ik rare ideeën krijg en vreemde boodschappen de wereld instuur.
Maar hoe?
Er is maar één oplossing.
Ik sluit het gordijn.
===

Galerij

Over de natuur

Men beheert de natuur naar menselijke maatstaven, het leeft immers, denkt men.
Maar de natuur is een systeem en heeft niets menselijks. Het geeft geen enkele zin  hem onze eigenschappen toe te schrijven, hij geeft en neemt niets.
Om die reden kan men de natuur  niets leren, hoogstens indammen met altijddurende tegenkracht.
Hij bestaat en breidt zich uit,  zo simpel is het.
Pak een stukje af, vernietig het,  het groeit  vanzelf weer aan. Evenzo met dieren, zij ontstaan bij de gratie van een passende leefomgeving (o.a. flora) en sterven uit als er een andere episode aanvangt.
Je ziet het aan de veranderingen door de eeuwen heen. Aardbevingen, rampen, klimaten, ze overkomen de aarde als een automatisme.
De huidige klimaatomslag hebben we zelf ietwat versneld maar dat zal de natuur worst wezen, er zijn geen gedachten of wraakgevoelens. Het systeem is blind, we kunnen slechts proberen de toekomst te verzachten door maatregelen nemen tegen de volgende opwarming dan wel wintertijd.
Ook de wereldwijde  pandemieen en plagen  zijn de natuur niet aan te wrijven alsof het straffen zijn. Het systeem heeft geen weet van onze foute keuzes, het laat simpelweg groeien wat levensvatbaar is, tussen kwaadaardige virussen en geneeskrachtige kruiden maakt hij geen onderscheid.
Bekijk  een onverzorgd bloemenperk of verwaarloosde woning,  het raakt snel overgroeid.
We moeten alleen nog even leren hoe het systeem te kraken om onze eigen menselijke wetten erin te bouwen.
Dat het zal nooit lukken, door niets en niemand, daar geloof ik stellig in.
Maar  ik weet natuurlijk niet wat geniale geleerden nog ontdekken. Of uitvinden.
==

Nog een paar maanden

Dan bloeien alle bloemen, liggen we op een zonnebed of in het water, eten ijs en drinken koele drankjes, lachen om een slaperige kat en luie hond, luisteren naar vogels,  gaan naar het bos,  babbelen met koeien
en zwaaien naar loslopende kippen in de berm.
Voordelen van landelijk wonen, de nadelen zetten we even aan de kant.
Iets om naar uit te kijken
Daar hoop ik op.
Stiekem reken ik er op.
Een heel klein beetje
in ieder geval.
=