Geen gezicht

Bijna had ik een echt gedicht.
Zo een vol kunstige zinnen met bloeiende poezie, die waarvan men zegt dat ze naar meer smaken en een bundel zouden moeten vullen en lezers in vervoering brengen en smachtende liefhebbers doet verlangen naar levensgeluk. Ze declameren …
Realisme verscheen.
Voor de rijm ben ik gezwicht.
==