Zon met een snik


Vandaag prima zonnig weer hier.
Lekker voor wat boodschappen, beetje onkruid plukken en eindigen in de ligstoel standje bijna-plat, uit de wind.

Halverwege de ligsessie werd het me teveel. Wat? Dat weet ik niet.
Misschien de stilte.
De afstandelijkheid in winkels.
Het eindeloos gepraat en doorgeven van nieuwe informatie.
De verjaardag van iemand waar ik wegblijf want ik ken haar vrienden niet voldoende.
Ook het wekelijkse bezoek aan een bejaard familielid laat ik nu achterwege, je weet nooit wie je treft. Zij of een ander zou maar verkouden worden, dat wil je niet.

Zijn het die dingen ? Kan haast niet.
Ik hou van stilte op zijn tijd, ben meestal belust op nieuws, in de winkels ie iedereen vriendelijk genoeg, de verjaardag vieren we later wel, het bezoek wordt ingehaald.
Dus wat? Ik houd het op de algehele malaise die ongemerkt binnensijpelt.
Wat te doen?
Voorzichtig denk ik aan de chocolade paaseitjes die in de kelder liggen, als ik zeker wist dat ze me opfleurden vroot ik ze allemaal op maar zelfs dat kan me niet bekoren en de fles chardonnay ook niet.
Een sigaret misschien.
Vreemde gedachte na twintig jaar, alsof ik er echt een zou opsteken als een roker het me aanbood.
Maar die is er niet.
==

De afgelopen dag overdenken

 ‘Dat is nuttig,’ vertelde iemand eens. ‘Ga er rustig voor zitten, formuleer je gedachten zo helder mogelijk. Loop je besluiten na en krijg inzicht in je gedrag. Het geeft rust.’
Het was een kennis die zo vriendelijk overkwam dat hij misschien gelijk had. Dachten we.

Wel, we hebben het uitgeprobeerd, man en ik. We gingen er rustig voor zitten en deden ietwietwaaitweg voor de beginner.
Hoe was je dag, nog wat meegemaakt?
– Vanmiddag dronken we koffie met de chef. Ik heb meteen mijn klacht op tafel gelegd.

Mijn baas kwam met een nieuwe opdracht. Ik heb geweigerd.
 – O ja? Was dat wel verstandig?
Zeker, ik had er geen tijd voor. Was de koffie lekker?
 – Ik had het over die klacht…
Deze prietpraat boeide natuurlijk niet. Het leidde tot de slappe lach, een heel goede afsluiting van de dag maar diepere gedachten waren ver te zoeken. Later werd het een hit op verjaardagen tot het iedereen ging vervelen en we alsnog tot overdenking kwamen. We besloten het verhaal te laten varen.
Het zou in de vergetelheid geraakt zijn als er niet een opmerking van schoonmoeder achteraan kwam:
‘Een avondgebed lijkt me nuttiger.’
Nuchtere Brabantse.

Moppermans verjaardag

Hé pa, gefeliciteerd, het feestzonnetje schijnt. 
-Wat helpt dat?
Waar tegen?
-Bezuinigen op ziekenzorg
Tja..
..geen WK in zicht
Wat kan jou dat schelen?
..waardeloos voetbal
Ach, toe!
..en die omkoopmaffia
Begin je nou weer?
..ze hebben de boel belazerd
Dat wisten we toch van te voren?
..Brabant vergeven van de wiet
Hè ja, haal dat er ook effe bij.
..post naar België
Niet waar, nog niet
..PvdA opgedoekt
Pa, schei  uit.
..en die.. wat zeg jij daar?
Schei uit met dat gemopper. ’t Is lente pa.
– Nou en?
Kun je niet één keer genieten?
– Waarom zou ik?
Je bent jarig.
-Daar ben ik jarig mee
Da’s traditie pa, dat weet je toch?
– Ik houd me aan mijn eigen traditie..
Zucht..
– ..mijn feestchagrijn.
Ik zie het, pa.