De veelzijdige mens

Uit de 120 woordenserie

‘Het mag als bekend worden verondersteld dat de mens een veelzijdig wezen is…’

Moeizaam probeer ik iets moois van de opdracht te maken, weet hebbend van de waardering voor heldere en goedlopende taal.
Is de eerste zin te hoogdravend?
Met literaire perfectie overdonderen? Maar hoe?
‘De mens; veelzijdiger wezen is er niet hoewel enkele exemplaren het tegendeel lijken te bewijzen.’
Hm, niet erg bevredigend.
Probleem is bovendien dat er over De Veelzijdige Mens teveel te vertellen valt.
‘De mens is zo veelzijdig dat hij zich het middelpunt van het heelal waant.’
Ik dub.
Deze mens vangen in 120 woorden of minder?
Laat ik het dan maar kort houden:
‘De veelzijdige mens is een ijdeltuit.’

© Bertie

Dit stukje schreef ik met een bedoeling.

De veelzijdige mens


‘Het mag als bekend worden verondersteld (voorondersteld?) dat de mens een veelzijdig wezen is…’
Moeizaam probeer ik iets moois te maken van de opdracht, weet hebbend van de nauwgezetheid waarmee de werkstukken worden gecontrôleerd .
Is de eerste zin niet  te hoogdravend?
Of is het juist beter met literaire perfectie te overdonderen?
‘De mens; veelzijdiger wezen is er niet hoewel enkele exemplaren het tegendeel lijken te bewijzen.’
Hm, niet erg bevredigend.
Ik dub.
De genoemde perfectie is me niet gegeven maar onderhoudend schrijven moet toch mogelijk zijn? Misschien maakt een Latijnse term meer indruk?
Laat ik het dan maar kort houden.
Carpe Diem.

© Bertie