kleding

Koninklijke kleding

prinsesprincess-310948__340
Bij de nieuwtjes: hertogin Kate droeg rode blazer bij voetbalwedstrijd. Onmiddellijk loopt het storm bij Zara…
Iets dergelijks las ik ook over de zonnebril van een van de oranjeprinsessen.
Wat is dat toch, dat mensen meteen de kleren willen hebben die ze een lid van het koningshuis zien dragen.
Vereenzelvigen ze zich met de betreffende prinses/prins?
Denken ze er zelf ook een koninklijke uitstraling mee te krijgen?
Dat ze  ‘erbij horen’? En wáárbij dan?
Of voelen ze zich fijn, het idee dat ze net zo goed zijn als iemand van adel? Dat ze deftig zijn?
Waarom dan ook, het is mij een raadsel.
Dit is grappig bij kleine kinderen, kleutermeisjes die een prinsessenjurk willen en er mee naar school gaan op hun verjaardag.
Maar grote mensen?
Heb ik iets gemist?
=

pasfoto

tuinmeisje

Een stapeltje vroegere pasfoto’s lag voor me op tafel.  Best aardig om de leeftijdsveranderingen te volgen  al had ik de achteruitgang liever andersom gezien.
Echtgenoot keek mee. Hij wees op de eerste. ‘Toen vrijden we nog, ik liet je aan iedereen zien. Je straalde.’
Hm. Tja. Daar was ik 19.
En me niet eens bewust van uitstraling.

Dit werd allemaal opgeroepen door de vraag van iemand een foto van mezelf te plaatsen. Dat doe ik niet maar die van 19 durfde ik wel aan, niemand zou me herkennen.
Helaas kan ik het fotootje niet vinden.
Intussen diepte ik een ander bloemig portret op van latere jaren.
Daar sta ik heel natuurlijk op, al zeg ik het zelf.
En ook hierin zal niemand me herkennen.
tuinbloem26a0133f071a567970b0133f1f19278970b-320wi - kopie
==
Utopia

Utopia

Te vlug zappend kwam ik op Utopia. Nog vlugger ging ik er voorbij.
Een paar keer heb ik moeite gedaan de serie te volgen, zowel Utopia 1 als Utopia 2.
Dat hield ik niet lang vol.
Wat het is weet ik niet maar ik vond het programma zo deprimerend dat ik er zelf naargeestig van werd.
Ik heb niets tegen het format.
Is het de armoedige uitstraling? Ben ik te verwend met beroepsacteurs?
De sfeer van grauwheid? Of verbeeld ik me dat en keek ik op het verkeerde ogenblik? Van Big Brother herinner ik me dit niet maar die kwamen in een kant-en-klaar huis.
Met wat voor ogen moet je dit bekijken?
Niet met het idee van een echte utopie of komt dat nog? Het staat wel heel ver af van een idealistisch beeld.
Of ben ik simpelweg te oud om dit te kunnen waarderen?