Weblogperikelen

Teruggevonden, een stukje uit 2012.
‘….Zabra is nu ook opgeborgen in een tehuis voor oud-weblogs waar Bertjens, Shortstories, Ivi, Decomenik, Shortsories2, Ivi2, Bertjens2, Slibi en nog wat vergeten namen bij elkaar zitten.
Kunnen ze gezellig met elkaar kletsen, moppen ophalen en versjes declameren…

Hoe te verklaren waarom deze weblogs me zo gauw verveelden? Op de meeste kreeg ik aardige reacties, ook bij Punt.
Tegenzin? Jaloezie op betere bloggers? Onvrede met de inhoud?
Ik weet het niet maar er is vast wel iets te bedenken, ook waarom ik telkens opnieuw begon.

Het is me wèl duidelijk waarom facebook niet bevalt (vaak kinderachtig) en twitter me nog geen maand boeide (teveel misbruikt door asocialen). Aan beiden zal ik niet gauw opnieuw beginnen.

Intussen ben ik wijzer geworden. Een klein beetje.
Minder impulsief, ik laat deze weblog staan.
Voorlopig.

Advertenties

Men vraagt wel eens

-Wat is er leuk aan facebook en vergelijkbare social media?
Een poosje rondkijken wiens foto’s te zien zijn en of er bekenden en buren bij zitten.
-Wat is de lol van Twitter?
Hoogstens de snelle reacties maar ik zou het eerder hervatten dan facebook.
-Wat is er goed aan alle andere e-communicatiemogelijkheden?
Nuttig, soms. Dat het kàn, vaak.
Met deze antwoorden is waarschijnlijk niet iedereen het eens, het zijn de mijne.

De hamvraag:
-Wat is er zo mooi aan het bijhouden van een weblog?
Afgezien van de bekende argumenten zijn het voor een groot deel de reacties en
weerwoorden daarop. Van cliché tot origineel of doordacht, van hartelijk tot afkeurend. Informatief of enkel een groet.
Daarom kwam ik telkens weer terug.