Gretna Green

Waarschijnlijk kennen de meeste mensen de naam, het was dé plaats (in Schotland) waar iedereen kon trouwen zonder papieren, ouderlijk toestemming of welke voorwaarden dan ook.
De plaats werd voorheen vaak genoemd als grap: ‘we lopen weg en gaan naar gretna-green
trouwenlove-822553__340Ik heb iemand gekend die deze stap serieus wilde nemen, hij en een meisje.
Ze troffen elkaar op een feestavond, het was liefde op het eerste gezicht, een zwoele tango kwam er aan te pas en biertjes en nog meer dansen, meer pilsjes, uiteindelijk belandden ze buiten, ergens in de maïs onder een romantische maan.
We gaan trouwen, besloten ze tussen de kussen door en als iemand moeilijk doet gaan we naar Gretna Green.
Zo vielen ze in slaap.

Ze trouwden inderdaad, elk met iemand anders.
Maar koesterden de herinnering.
==

Moeder als spil?

Eens kwam ik in een superhecht gezin. Zo’n familie die ik alleen kende van een afstandje.
De kinderen trouwden in eigen dorp, kleinkinderen leken geen onderscheid te maken tussen ouders en ooms of tantes, zelfs de huisdieren hoorden bij de gezamenlijkheid. Die indruk kreeg ik.
Een soort commune, verdeeld over diverse woningen. Besloten ook. (Bijna) niemand van de leden vertrok of emigreerde.
Vader overleed. De hele bubs trok naar moeder, een en al liefde en behulpzaamheid.
Dit ging nooit kapot. Dacht ik naïef
Toen overleed moeder. Er was geen testament.
En het hele gezin viel uiteen.