Jarige koning

Dat hij er een gezellige dag van maakt met vrouw en kinders.
Ik doe met ze mee, heb taart in voorraad en oranje stickertjes geplakt op het gebakschoteltje en ga smullen. Feestelijk. Wie weet zing ik  ‘Oranje Boven’ al past WA niet in het ritme.
En daarna bekijk ik de uitslagen van de staatsloterij.
Mocht ik een grote prijs winnen stuur ik alle volgers een bos oranje bloemen, kan ik makkelijk beloven want de adressen zijn me onbekend.
Zo niet, dat gun ik ze mijn tranen.
Hoe kom ik zo oranje-gezind? Normaal gesproken ligt me dat niet. Integendeel
Verveling? Nee, ik vermaak me wel.
Politiek inzicht? Nee, ik begrijp nog steeds niet veel.
Maar ja, je kunt niet om de familie heen.
W&M houden ons zoet met gezinsplaatjes, een van hun hoofdtaken. We hebben wat te bekijken in pers en op tv, het leidt af van problemen, zoiets.
Ik had nooit gedacht hier nog eens in te lopen.
Het zal de trek in de taart zijn.
==

Van die dingen


Al vroeg stond ik bij de supers. AH was open, ik wachtte bij de ander.
Er stond een man die gelukzalig een sigaretje wegpafte. Het rook zo lekker kruidig in de ochtendlucht dat ik er trek in kreeg. Ook een paar anderen snuifden, misschien speelde melancholie ons parten.
‘Niet doen,’ zei hij. We lachten.
En praatten.
Over corona, uiteraard. En de vogelgeluiden. De droogte.
Ondanks de afstand hoefden we niet te schreeuwen, een toontje luider spreken wordt gewoon.
Worden de stemmen ook eens getraind.
Oefening voor eenzamen.
==

Eigenwijs brein

Al twee afleveringen gemist van Ruben Terlou, Chinese Dromen.
Ik had het me nog wel keihard voorgenomen: DIT GA IK ZIEN.
Maar door andere  dingen werd het vergeten.
Mijn brein raakte niet onder de indruk van het plan noch van het keiharde aspect. Ik zal de voornemens moeten noteren en de agenda om de nek hangen.
Wat ik gek vind is dat ik plannen voor extra-lekkere maaltijden altijd onthoud.
Dat verschil begrijp ik niet.
Alsof het brein mijn gedrag dicteert, en passant zwaar discriminerend.
Het herinnert zich mijn lekkere trek, kooklust, slaapzin, gezelligheidsafspraken, simpele maestro, kortom, al die ‘leuke dingen voor de mensen’.
Maar denkt niet aan die documentaire of aan de titel van dat speciale boek wat ik wilde bestellen, belafspraken met de bank, niet eens aan de annulering van een te duur kerstdiner.
Het is een onaangenaam brein. Het denkt dat ik alleen nog simpele dingen wil, àls het al denkt.
Aftands voor zijn tijd. Voor MIJN tijd.
Wat moet je daar nou mee.
==