Koel onderduikadres…


…tot na de warmte.
Je ziet nog net een stukje van mijn tenen.
Je begrijpt dat ik de plaats streng geheim houd. Ik moet er niet aan dènken met een heleboel mensen op een kluitje te zitten, nu is het er nog fris.
Het is een fijne plek, hooguit wat krap. Daarom heb ik me voor leeftocht een buurwatertje toegeëigend, warmte breekt wetten.  Erg makkelijk, één hand uitstekend heb ik iets eetbaars te pakken. Soms zit er een vers visje bij maar die eet ik niet, ze kijken me zo droevig aan en hoe zou ik ze moeten slachten en bakken?

Het voordeel van dit onderkomen is het gebruikersgemak. Geen onderhoud, bij verhuizing spoel je het weg, simpel. Ik kan het iedereen aanbevelen.
Je moet er alleen op letten dat er voldoende luchtbellen aanwezig zijn want echt, je kunt niet zonder.

Ik neem nog een dieptebad. Daarna een worstenbroodje met een glas tonic-citroen, misschien tref ik het kikkertje van de sloot verderop. Gezellig.
Het is hier geweldig.
=
ps.
Mocht je een geschikt watertje vinden, hoed je dan voor eenden. Ze zijn brutaal en vertrappelen je waar je bij staat.
=

Beterschap gloort

Niet àlles doet meer pijn en de hoestbuien zijn te tellen per uur. Over koorts weet ik niets, ik zwaai nooit met een thermometer. Gedoe. Het zal wel goed zijn.
Je niet lekker voelen is vervelend, dat is bekend.
Maar denkend aan vroeger prijs ik me gelukkig een goede ligbank te hebben, wasmachine en droger, zonnig achtertuintje en als extra een paar mensen die voor je naar de winkel gaan als het nodig is.
Dat maakt het zeer draaglijk. En natuurlijk die koelkast vol tonic en citroenen.
Luitjes, ik heet mezelf zonnig welkom en tot blogs.