Tv en ik

Gisteravond: geen beeld op tv.
Alles nagelopen, mediabox uit- en aangezet, kabels eruitgetrokken en ingeplugd, stekkers, knoppen, handleidngen, storingen zoeken, alles wat je je bedenken kon deed ik.
Niets hielp en bij Ziggo was de helpdesk doorlopend bezet.
Nou ja, dan maar een avondje zonder, er lagen nog een paar boeken. Het komt voor dat zo’n ding het de volgende dag zomaar weer doet. Niets zo eigengereid als elektronica.

Maar vanavond deed hij wéér niks. Stond me stom aan te gapen, daar kon ik niet tegen.
Opnieuw het volledige traject nagelopen, ergernis-zweet vloog in stralen van me af en ik was er na aan toe het toestel een schop te geven.
Bellen hielp niet: ‘Het is nog steeds erg druk, laat Uw nummer achter dan sms-en wij U…’
Rot op.
Ik werd al kwaaier, het was de tv of ik en ik zou winnen! Wat dacht ‘ie wel?

Tot het tot me doordrong hoe ik me aanstelde.
Dat ik niet eens wist wat ik wilde zien en er een zinloos punt van maakte.
Wie weet had het toestel ook last van de warmte.
Rustiger nu bekeek ik nog eens de handleiding, drukte daarna kalm op de aanknop.
En had beeld. En keek er naar
Tevreden.
Dat had ik toch maar mooi zelf gefikst.
==

Schilderwerken


De schilder was er
Iemand die altijd zeer welkom is. Hoe mooi meubilair, vloer en stoffering ook zijn, verf (en behang) maken een woning pas af.
Met het resultaat ben ik echt in mijn sas,  telkens liep ik even naar buiten om de opgeknapte kozijnen te bekijken. Sjonge, dacht ik dan, wat zijn ze weer mooi.
Het waren drukke dagen.
Een binnendeur-met-ruitjes werd intussen van een nieuwe laag voorzien en dat moest natuurlijk ook bewonderd worden zodat ik tussen de buitenpartij en binnendeur heen en weer rende.
Al met al een vermoeiende bezighid.
Vanavond zaten zowel de schilder als ikzelf uitgeteld aan de eindkoffie, hij had niet alleen de klus geklaard maar was ook bekaf door mijn gedreven enthousiasme.
En nerveus omdat ik af en toe voelde of de verf al droog was zodat hij opnieuw de plekken moest bijwerken waar hij een hekel aan had maar het niet wilde zeggen. Er moest nog afgerekend worden.
Enfin.
Ik bood hem als troost een derde kop aan met een extra koekje.
En toen ik de rekening had voldaan was hij ook tevreden.