Foto

“Er moet een persoonlijk fotootje komen op je weblog, dat vinden de lezers leuk”
Misschien is dat zo. Maar er kleven ook nadelen aan, heb ik dat niet al eerder uitgelegd?
Hij kan te onaantrekkelijk zijn waardoor de aanstormende lezer onmiddellijk verder zapt: zal de rest ook wel niks zijn.
Hij kan te mooi zijn, waardoor een bladeraar niet meer aan lezen toekomt en zwijmelend de tekst vergeet.
Hij kan te oud zijn, waardoor enerzijds lezers onder de negentig afhaken en anderzijds de eeuwelingen zich gaan verlekkeren op een manier die gevaarlijk is voor hun gezondheid.
Hij kan te jong zijn waardoor de gedachte aan een kleuterschool opkomt.
Hij kan te blond zijn waardoor een bijnalezer denkt een stom stuk onder ogen te krijgen.
Hij kan te, ja, hij van alles te zijn en daarom begin ik er niet aan.

Advertenties

Facebook


Op Facebook had ik een stuk of wat prettige contacten die zinnige en/of humoristische berichten plaatsten.
Gaandeweg kwamen er andere bij en weer andere. Sommige wees ik af maar je kon er niet altijd onderuit. En daarmee kwam ik af en toe in een circuit van zwijmelarij.
Wie kent ze niet, de bulk aan poesjes en eendjes en beertjes en reddende hamsters, schattig hoor maar de eigen katten waren me liever en gezelliger.
Een paar zijn echt aardig, je wordt er alleen zo gaar van. En ook lacherig terwijl je niemand wilde beledigen. Zie onder.

Een willekeurig fotootje. Je kunt er een animatie van maken (ik niet), een zoet muziekje erbij doen en een tekst onder laten lopen:

‘Het verdrietige cosmeaatje, alleen en verlaten in een eindeloos stenen landschap, zoekt en krijgt troost van een bejaard blad dat liefdevol het bloempje beschermt. Samen trotseren ze weer en wind tot ze vervliegen. Trouw tot in de dood.
Wat is de natuur toch mooi en wreed tegelijk.’

En je hebt een fb-berichtje dat een boel like-jes krijgt.
Ik zie de antwoorden al voor me.
‘Prachtig, dankjewek voor het delen.’
‘Mooi zeg, fijn dat je dit plaatst.’
‘Heerlijke natuur die zichzelf oplost; waarom wij niet?’
‘Dit is genieten!’
‘ach, dat arme bloemetje…’
‘Zo lief van dat blad…’
‘Zo ontroerend meis, je weet me te raken. Dank je.’
‘ja heel mooi van dat bloemetje dat blad ook’
‘En zo poétisch…..’
‘precies, net een gedicht’
‘Hepput gedeeld’
‘Schitterend, jij hebt oog voor kunst…’
enzovoort.
Het is niet de voornaamste reden dat ik fb verliet maar speelde zeer zeker mee.