Nieskracht buiten alle proporties


Van hooikoorts had ik altijd weinig last.
Een niesje of vier dagelijks, soms een paar meer.
Een enkele keer traanogen.
De loopneus plaagt me mijn hele leven al, die tel ik niet.
Maar nu….
Ik weet niet eens of het echte hooikoorts is maar ik nies me versuft. Vanmorgen zo hard dat ik was omgevallen als er geen stoel naast me stond en de deur dichtwaaide.  Ik kon een molen draaiend houden.
De huisarts gebeld voor neusdruppels. De assisitente hoorde een aanval, vroeg het en en ander en zei dat ik beter op het spreekuuur kon komen.
Dat durf ik niet.
In deze toestand op straat te zijn is levensgewevaarlijk, ik zou kinderen en niet te grote honden met één niesbui onder een auto blazen en welke rechter zou geloven dat ik het niet met opzet deed?
Zie je wel, het gaat niet goed met me, ik draaf weer veel te ver door. De hersenholtes zijn waarschijnljk verstopt.
Hoe dan ook, nu heb ik geen druppels en geen doktersafspraak. Als het morgen niet betert bestel ik een taxi en stuur de nota naar het ziekenfonds want alleen voor niesbuien en een paar aangetaste hersenen komt de huisarts niet op bezoek.
Er ligt nog een citroen in de kelder. Als hij niet uitgedroogd is zal ik er een soort groc van maken.
Met honing en heet water erbij helpt het misschien.
Tot zolang behelp ik me met de grootverpakkingen tissues. Tempo en Kruidvat varen er  wel bij.
==

Advertenties

Simon, blind date

Spannend was het.
Al vroeg ze zich af of het verstandig was, een wildvreemde man van wie ze zich geen voorstelling kon maken. R. kon wel zeggen dat hij uiterst betrouwbaar was maar over het uiterlijk hield ze zich op de vlakte. Ze had vooral benadrukt dat ze hem een lieve vriendin gunde.
Ze nam aan dat R wel wist dat ze niet met een broodmagere ribbenkast of een ouwe speknek moest aankomen maar nu, nu ze wachtte en de tijd haar opvrat werd ze zenuwachtig.
Simon was geen slechte naam maar wat als hij scheel omhoog keek? Een bochel had? Extreme stinkvoeten?
Hoe haar houding te bepalen?
Ze zuchtte. Het duurde te lang, zou ze niet beter naar huis gaan? Besluiteloos keek ze rond. Een etalage vertoonde halloweenpakken, de een nog akeliger dan de ander, met puisten en bloed.
Had ze daar maar eerder aan gedacht, een grap was misschien aardig geweest.
Voetstappen naderden, achter haar stopten ze.
Ze draaide zich om en schrok bij het zien van een afstotelijke man.
‘Ga weg, ik wacht op iemand.’ Ze rilde, lelijker masker had ze niet eerder gezien.
Ze staarde naar de vreemde combinatie van gewone kleding bij een zwerenkop met spookogen.
Het wezen keek haar aan. ‘Dat weet ik. Ik ben Simon. Kom, we gaan thuis een glas drinken.’
Kon ze dat wel doen? Iemand die met een griezelmasker naar een afspraak ging, was dat niet raar? Maar R kende hem en zij was vertrouwd.
Onwilig liet ze zich bij de hand nemen.
Hij bracht haar naar zijn woning, noodde haar aan tafel en schonk wijn in.
‘Santé.’
Ze proostten.
‘Wil je je masker niet afdoen? Of is het schmink?’
Hij lachte. Zijn mond trok scheef. ‘Dat kan ik niet doen.’
‘Waarom niet? Dit is geen halloweenparty.’
Hij zweeg.
Ze dronk haar glas leeg en stond op.’Hiervoor ben ik niet in de stemming. Welk adres is dit?’ Ze toetste een taxicentrale in.
Hij gaf het haar en zweeg opnieuw.
Iets in zijn oogopslag raakte haar. ‘Bel me voor een nieuwe date. Oké?’
Hij knikte.
De taxi was er. In een impuls liep ze om de tafel en zoende hem op zijn haar.
‘Dag Simon, tot ziens.’
Even leek het of hij haar tegenhield, ze wachtte, zijn hand viel neer.

‘Hallo R, met mij. Als je nog eens wat weet met die Simon. Ik heb het een kwartier met hem uitgehouden. Hij had een afschuwelijk halloweengezicht en weigerde het weg te wassen, ik….’
‘Ach, ik hoopte toch zo dat je begrip zou hebben.’
‘Waarom? Zijn gezicht willen zien, dat is toch normaal? Is hij zo lelijk?’
‘Hij…’
‘Nou, wat is er dan?’
‘Hij was niet geschminkt.’