Obstinaat

Dat ben ik nu.

‘Dwars’ kent  veel woorden   geen van alle sympathiek maar ik zit ermee opgescheept.
Ik wil niet opstaan.  Niet blijven liggen.
Een sneeuwstorm, op klompen lopen, a-politiek blijven, Trump en Erdje uitschelden, goede raad, geen bemoeials, ander telefoonnummer, meer zon, minder zon, zomertijd opschuiven, nieuwe fiets, zomertijd vorige week, boom rooien, stoep verleggen, krant de deur uit, Privé lezen…
Pfff, ik word er doodloof van.
Eerst een uurtje naast de zon zitten.

Verliefde buurman 3

‘Problemen met de ex? Sorry, ik wil niet brutaal zijn maar ik herken deze scènes direct.’

Inwendig kokend wendde ik het karretje en liep snel naar de parkeerplaats. ‘Niet zo vlug,’ deed hij zielig, ‘ik ben gewond.’ Hij trok zwaar aan mijn arm hoewel er van mankheid nauwelijks sprake was.
Ik stopte bij de achterklep. ‘En nu loslaten. Meteen!’
Dat maakte onverwachts indruk, hij trok schielijk zijn hand terug. Misschien hielp het dat er meerdere mensen hun wagen in- of uitlaadden, zijn protest klonk minder zelfverzekerd. ‘En de dokter…’
‘Je maakt nú dat je wegkomt of ik klaag je aan wegens stalking!’ Een paar mensen keken op; hij bond in en draaide zich om. ‘Ik bel je nog’ zei hij over zijn schouder.
Dat maakte me nog helser, ik trilde van spanning. Hij voelde het, zijn schouders zakten af.
Pas toen hij wegliep durfde ik de wagen te openen. Ik laadde de boodschappen in; het karretje bracht ik niet terug, wie weet stond hij daar te posten.
‘Ik neem hem wel over,’ klonk het vriendelijk. Een vrouw stond naast me, zoekend in een portemonnee. ‘O, dank U, laat die munt maar zitten hoor.’
‘Geen moeite. Problemen met de ex? Sorry, ik wil niet brutaal zijn maar ik herken deze scènes direct.’ ‘Nou, eh, zoiets, een vroegere buur. Het is erg lastig, ik zal van winkel moeten veranderen.’
‘O jé, en je adres? Kent hij dat?’
Verschrikt keek ik haar aan, daar had ik niet aan gedacht. Ze schudde haar hoofd. ‘Zullen we ergens koffie drinken? Misschien kan ik U raad geven.’
Ze was zo sympathiek; het deed me goed en ik knikte spontaan.

©Bertie
Wordt vervolgd