licht·zon

Het wordt licht

’s Morgens merk je het voor je je ogen opent, althans, zo lijkt het, dat je het kunt zien in je slaap.
Tegen achten bedenk ik of ik zal gaan voor koffie of nog even blijf soezen.
Maar soezen bij daglicht lukt niet altijd.
Tegen zessen ’s avonds denk ik opnieuw na: gordijnen dicht of de schemer nog even laten.
Prettige vraagstukken zijn dat.
Over schaatsen in/op open water en de TdT die niet doorgaat heb ik geen andere gedachten dan dat het geen haalbare kaart is want te laat in het jaar, de zon heeft teveel kracht.  En dat hadden we kunnen voorspellen.

Eén minizorgje is er nog en dat zijn de bestelde boodschappen die morgen worden gebracht. Ik had een paadje vrijgemaakt bij de voordeur, een aardige buurman had er meer van gemaakt maar kon niet alle ijs wegkrijgen van het trottoir, de laag is te dik.
Nu hoop ik maar dat de bezorger veilig bij de voordeur komt.
Ik zie hem al glijden en de krat wegzeilen, inhoud over de stoep en onder auto’s wegrollen, hij kreunen, ik er sukkelig bij staan, gottegot wat een toestand.
Laat ik niet verder denken, dit is niet constructief.
Straks naar een warm bed met een boek, dat is een prettiger vooruitzicht.
Nog een kop thee en een mee naar boven.
Een laatste slok, zoetjesaan in slaap vallen en doorgaan tot de zon opkomt.
==

electronica

Elektronica en ik, geen goeie match

Instellen van de nieuwe printer viel niet mee. Het is er een met een schermpje en ‘handige’ aanwijzingen.
Instellen van de nieuwe editor nog minder, het begint pas langzaam  te dagen.
Instellen van een nieuw appje (zou binnen 2 minuten moeten) duurde  en duurde.
Ik word, nee, ik bén een sukkelig oud wijf. Ik kom er wel uit, alleen, vraag niet hoe, mijn geduld is meestal na een half uur schoon op maar stoppen is geen optie. Dus worstel ik verder, inwendig mopperend. Niet dat dat helpt.
En dan te bedenken dat ik degene was die de televisies op maat moest instellen, kanalen vastleggen, handleidingen van apparatuur moest uitleggen, schetsen voor de verbouwing indertijd, dingen waren simpel.
Het zal de vorderende elektronica zijn. Iets wezenlijk anders dan elektrische apparaten en plattegronden en dergelijke.
Mijn brein is er niet op ingesteld.
Goeie smoes natuurlijk.
Neemt niet weg dat ik me groen en geel erger, aan de spullen en aan mezelf.
==

Zen

Zen en de kunst van sukkeligheid

Maakte ik vanmiddag mee.
De nieuwe schoenen zijn nog niet ingelopen. Enkele tenen,  eigenlijk alles, voelden bekneld na een winkelronde. De bibliotheek bood uitkomst.
Aan de koffietafel gezeten was het een verademing ze uit te doen, dat zag toch niemand.
Ik las een stripboek en nog een tot mijn voeten waren bekomen.
Tastend vond ik de schoenen terug en trok ze aan en wat denk je? Niks zere tenen en van alles, het leed was geleden. Opgelucht liep ik op wolken naar fiets en huis. Volmaakt tevreden. Goeie dag geweest.
Vanavond zocht ik m’n sloffen en..
…zag dat ik de schoenen verkeerd om aanhad.