Over eten, een bekentenis


Wij hebben een simpele smaak, vooral op het gebied van eten.
We genieten van een gebakken ei op een snee witbrood, bij feesteten denken we aan Unox-snert of pannekoeken met rozijnen, hooguit gooien we er een geraspte appel tegenaan.
Voor gerechten waar extra’s bij nodig zijn hebben we een ruim assortiment aan blikken, dozen en zakjes in voorraad, gedroogd dan wel bevroren.
Graag zou ik meepraten over zalmzijdes-op-bedjes-van-slakkendons of varkensmedaillons-aan-kaviaarkettinkjes maar de kennis hiervan ontbreekt ons.
De boeken zijn er maar het talent niet.

Natuurlijk hebben we uitzinnige gerechten geprobeerd, Internet bombardeert je met etenswaardige bijzonderheden.
De kwestie is echter, we snappen er niets van. Al dat denkwerk.
Neem nou die zalmzijde.
Staan we in de winkel, weten we niet wat we moeten nemen. Welke is de beste? Welke zalm heeft het minste geleden bij het afstaan van zijn zij? Want daar dien je ook nog rekening mee te houden, met die zeeën vol scherpe troep.
Over kruiden, ook zoiets. Soms heb je drie, vier of meer soorten  nodig, vooral in Indische en Chinese gerechten. Denkt U dat de Chinees himself een complete kruidentuin in zijn keukenkastjes heeft?  Lachen….
En dan nog wat.
Waarom zouden we die kostelijke vis verknoeien door hem op te zadelen met allerlei vreemde pitjes en blaadjes? Een blikje tonijn op water is toch veel echter?

Voorheen, toen de kinderen nog klein waren, kozen ze op hun verjaardag het menu; daartoe had ik ze met zachte dwang geleerd van de eenvoudige keuken te genieten en dat had heel goed uitgepakt.  Op alle feestjes aten ze rooie soep uit blik, patat uit de diepvries (die frituurde ik zelf), spinazie  en vissticks,  eveneens uit de diepvries.  Een ijsje of een bakje vla toe.
Ze smulden ervan tot ze van de basisschool af waren. Toen kwamen de berespiesen en hamburgers in zicht en ik moet zeggen, we omarmden hun smaak met liefde.
We hebben graag met de gefrituurde hap van doen.
Met Kerstmis maken we er meer werk van; dan kopen we een voorgebakken kip en stoppen hem in de magnetron.
Iets omslachtiger maar heel smakelijk.
Ook van de verse groenten eten we alleen de eenvoudigste.  Komkommer in azijn.

Maar, vraagt U zich misschien af, wat doen jullie dan met de kookattributen?
Wel, de ovenschalen staan buiten ter decoratie, met een aardappelplant er in.
In de oven verwarmen we de pantoffels.
En ingewikkeld bestek gaven we aan een Derdewereldland.
Ik zei toch al dat we simpel zijn?
=

Advertenties

ALARM, we leven nog.


ALARM. Van roken ga je dood Alle tabak de wereld uit.
ALARM. Spinazie zit vol nitriet. Alle spinazie doordraaien.
ALARM. Te bruin brood deugt niet, het wordt geverfd. Alle bruine broden de zee in.
ALARM. Kip kan salmonella bevatten. Alle kippenvlees doodkoken.
ALARM. Ouderen drinken teveel alcohol. Alle drank verbieden.
ALARM. Agrariërs verpesten de grond. Alle boeren opsluiten
ALARM. Er komen…
ALARM  ..vast nog veel meer…
ALARM  ..vreselijkheden voorbij.

En zo worden de mensen ouder, blijven ze langer actief, hoera.
Bijtend op een naturel houtje, water drinkend uit veilige bronnen. Schoffelend in geschoonde grond tussen wormige worteltjes. Hebben ze toch nog een stukje vlees.

Natuurlijk, zo overspannen reageren we niet (meer). We weten wat er bedoeld wordt en matigen onze eet- en drinkgewoontes.
Maar ik mis de spontaniteit. Onwillekeurig denk je bij elke bitterbal of biertje: eigenlijk niet gezond maar voor die ene keer, het is weekend/vakantie/feestje/enzovoorts.
Doodjammer.

Over geestelijke gezondheid durf ik niet eens te denken. Door bovenstaand gedoe beweeg ik me toch al schichtig door de supermarkt.
.