Over spijt

Dat overkomt je wel eens, gedachten over wat je hebt gedaan of gelaten,  zonder besef, soms met opzet. Als kind, puber en volwassene,  verdriet dat je iemand aandeed.
Het zijn meestal onprettige gedachten, herinneringen aan kwalijk gedrag doen me nog steeds schamen. Ook de keren dat ik me niet bewust was van tekortkomingen bezorgen me een naar gevoel, ik had alerter moeten zijn, denk ik dan.
Het is goed dat je niet dag-aan-dag door deze gedachten wordt overvallen. Het schuldbesef zou te zwaar worden.

Er is nog een ander soort spijt.
Van de verkeerde keuzes die je maakte. Een vriend had het daar vaak over, te vaak.
Ik was beter af bij dat bedrijf  – had ik die cursus maar afgemaakt – ik had moeten emigreren – als we dat huis niet hadden gekocht dan.. –  kortom, hij dacht in een nooitgebeurd verleden en  was beter bij moeder thuis gebleven.
Ook van deze gedachten kun je beter verschoond blijven.

Er wordt ook over spijt gerept die je als oneerlijk voelt.  Over gebeurtenissen van vóór onze tijd.  Hebben wij schuld aan de slavernij? Koloniale uitbuiting? Wreedheden in zeden en gewoontes? Het raakt aan overspannen sprekerds die waarschuwden voor zondes die nakomende generaties belasten. Erfzonden.
Deze gedachten zijn te zwaar om hier op in te gaan.

Ongetwijfeld zijn er meer soorten spijt.
Je kunt er niets mee , toch heb ik het idee dat het niet verkeerd is je er in te verdiepen.
Niet te vaak natuurlijk, dan krijg je dáár weer spijt van.