Het knerste

Een paar weken geleden klonk een zacht maar onmiskenbaar krrr-geluid in het achtertuintje, dat tegen de avond ophield.
Het bleef aan de gang. Zodra ik terugkwam van weggeweest overviel het me meer, luider en luider.
Houtworm? Verroeste spijkers in de schutting? Een zaagvis in de vijver?
De buren durfde ik niet te vragen of zij het ook hoorden, ze zouden me misschien voor gek verklaren: pardon? een tuin die kraakt??
Maar op een dag, toen ik het geheel overzag en het witte bosje gewaar werd  begreep ik het ineens.
De scharnierbloemen… ocharme, ik had ze vergeten te smeren voor ze uitkwamen.
-=

Heksenwerk?

Over de Doornappel schreef ik al eerder. Een aparte plant, giftig maar mooi.
Hij doet het bijzonder goed ondanks een minimum aan water.
Bloeit met spierwitte kelken en krijgt uitlopers.
Beetje vreemd vind ik dat. Kent hij geen dorst?
De scharnierbloem, vlak naast hem, profiteert mee, met nog minder water. Ook al zoiets raars.
En wat te denken van die schaduw, doorschijnend als van een geest?
Bestaan er dan toch heksenkunsten?
U mag gerust weten dat ik dit beangstigend vind, ik durf hem niet eens te rooien. Wat zal de reactie zijn? Vergif spugen? Bijten?
Ik neem geen risico, op fluwelen voeten sluip ik naar de schuur waar de fiets staat en rijd met een boog om hem heen.
Stel je voor dat ik ook ga groeien en bloeien en uitlopers krijg.