Schemeren

Daar houd ik van.
Je zult niet vaak de grote plafondlampen zien branden in onze huiskamer. Die zijn zelden nodig, voorheen alleen gebruikt voor spellen of feestmaaltijden.
Er is één voorwaarde: ik moet genoeg licht hebben om te lezen, schrijven of om iets anders te doen. Ik zou niet weten wat ik moest beginnen als ik alleen maar kon zitten en tv kijken, ook het spelen met Internet ben ik af en toe beu. En dan zit je maar te zitten.

Je kunt best schemeren met voldoende licht als je het maar goed verdeelt. Om die reden hangt/staat er in bijna elke hoek een lamp. Samen met de tv, het licht dat uit de keuken valt en eventueel een paar kaarsen is het een goede verhouding. Geen duistere plekken.
‘Licht spreidt gezellgheid’ was een oude reclameslogan die helemaal waar was. Het is stemmig.
In dit verband herinner ik me het zuinige gedoe van vroeger. Te kleine peertjes in gang, kelders en wc, na gebruik on-mid-del-lijk uitdraaien want weet je wel hoeveel stroom dat kost? Wat was ik bang, grote schaduwen die met je meeliepen. Een belangrijk aspect i.v.m licht.
Vaak moest de grote lamp aan, er werd gebreid, sokken gestopt, gelezen of gekaart en dergelijke. Maar dan moesten de kleine schemerlampjes uit. Scheelde in stroom.
Uiteraard snap ik het wel. Lage inkomens, geen ledlampen, meestal 1 loon per gezin.
Later werd het financieel beter, toch bleef de zuinigheid en werden ze er rijker van?
Welnee, het was een gewoonte die je in veel huishoudens zag.  Bijna een traditie.

De stroomkosten van het huidige witgoed liggen heel wat hoger, daar let ik op maar dat heeft niets met schemeren te maken.
Trouwens, was- en vaatwasmachines kunnen in het donker draaien.
Alleen met stofzuigen lukt het niet zo goed.
Dat doe ik daarom overdag.
==

Advertenties

Denk

Er zit iets moeilijks in mijn hoofd.
Piekerwerk over oud zeer.
Vragen die zomaar in je gedachten opkomen, dat heb je soms.
Ik zoek foto’s van weleer, probeer karakters te peilen, de stemmingen te lezen.
Was een en ander misschien al merkbaar?
Niet echt. Zonlicht verwringt een gezicht, bezorgt het een vervreemdende oogopslag. Schaduwen verheimelijken.
Langzaam ebben de gedachten weer weg en ik ruim de foto’s op.
Tijd voor het heden.

Verliefde buurman 7

‘…daarnaast, en dat moet absoluut geheim blijven, klust ze bij voor een stille advocaat. Je zwijgt toch hè?’

‘Hallo, blij dat jullie er zijn. Ga zitten.’ Me opvretend dribbelde ik om hen heen wat Olga deed opmerken ‘Ga alsjeblieft zitten Martje en vertel’ waarop ze me op een keukenstoel pootte en zich om de kopjes bekommerde.
Ik haalde diep adem, probeerde me te beheersen en slikte.
‘Zeg eens wat,’ begon Willem, ‘je was zo opgewekt toen je belde en nu…’
‘Ik ben kwaad.’
‘Dat zien we. Waarom?’ Olga, nuchter en to the point.
‘Het begon met Frank, heb je het uitgelegd Willem, van zijn zogenaamde liefde voor mij?’ Ze knikten.
‘Nou, eh, hij viel me lastig in de supermarkt. Vanmiddag. En ik reed hem aan. En die vrouw hielp me maar volgens mij belazert ze me want ze appte me, net voor jullie kwamen..’ Bij het zien van hun wezenloze blikken bedaarde ik en begon opnieuw met mijn verhaal.
‘Dit was het. Je begrijpt dat ik er achteraf geen heisa van wilde maken, Frank is immers afgedropen. Wat Len doet snap ik niet, haar rare boodschap deed me schrikken.  Dat minachtende ‘mannetje’, het is vast zo’n rancuneuze pot.’
‘Raar. Ze deed bij de koffie ook al zo? Je had meteen weg moeten lopen.’
‘Willem, haar hardheid was nogal subtiel, ik kon er de vinger niet op leggen. Alleen een paar uitspraken zeggen niet genoeg, het was de manier waarop. Kort daarna ben ik opgestapt om de meiden uit school te halen en ze leek het als afgedaan te beschouwen. Wat vind jij Olga, denk je dat ik het me verbeeld?’
‘Len, zei je? Geen achternaam?’ Olga bladerde in een agendaatje.
‘Eh, Landse of Lands. Geloof ik.’
‘Jaja, L.L. dus. Typisch. Ik ga even bellen, ben over een half uurtje terug’ en weg was ze.
Verbluft keek ik haar na. ‘Wat heeft die nou??’
Willem keek moeilijk. ‘Is privé Mart, vraag het haar zelf.’ ‘Toe nou, dit gaat over mij, weet je nog.’
Hij drukte een toets op zijn smartphone in, ‘Mag ze het weten?’ luisterde even en sloot af.
‘Luister. Zoals je weet is Olga coordinator in het tehuis voor overspannen middelbare vrouwen. Daarnaast, en dat moet absoluut geheim blijven, klust ze bij voor een stille advocaat. Je zwijgt toch hè?’
‘Sodeju, wat spannend. Wat houden die klussen zoal in? Kan ik het ook?’
‘Identiteiten contrôleren, schaduwen, tips natrekken en nee, dat kun jij niet.’

©Bertie
Wordt vervolgd
==========

Klik op ‘vervolgverhaal’ om alle afleveringen te lezen.