Thuisvakanties

Soms bejubeld, tot voor een paar jaar terug ook door mij.
Voorheen vond ik het lekker. Geen herrie en ik voelde me  echt ‘op me eige’.
Zodra de druk van scholen niet meer telde en de kinderen hun eigen zomer bepaalden planden we onze vakanties na de bouwvak, dan hadden we tweemaal achter elkaar een paar mooie weken.
De rustige op eigen stoep, daarna de echte.

Nu echter word ik er na een week of anderhalf ongedurig van.
De planten geteld hebbende is het wel èrg stil, een achterfje is niet hetzelfde als een mooi natuurgebied waar je van de rust geniet.
De kwestie is dat je de herrie van vroeger niet meer hebt. Er zijn veel minder kinderen en die zijn òf van babyformaat of ze zitten binnen, grotere kinderen gaan op pad, op kamp.
Buurtfeestjes zijn uitgestorven op een enkele verjaardag na, muziek hoor je zelden. Barbecuën en verbouwen wordt nog wel gedaan maar niet meer op grote schaal.
Heel fijn.
Maar de hang naar rust is nu verdwenen, in vakanties wordt het uitzicht op de stilte van schuurtje, schuttingen en buurtuinen tergend saai.

Ik zoek iets, afleiding.
Zodoende heb ik uitgekeken naar een eigen vakantie.
Met een buurvrouw zocht ik naar korte tripjes, per avontuurlijke bus of boot, of wat dan ook.
We hebben er een paar op het oog en vergelijken datum en tijd.
Een dezer dagen zijn we weg en als het me bevalt ga ik alsnog verderop.
Wordt het hier ook eens rustig.
==

.

Nog steeds stem kwijt

Meneer Bertjens zou  voor me hebben gezongen.
– Met dank aan Wim Sonnevelds  zo heerlijk rustig

in de tuin
in het huis
niet het minste geruis
zo heerlijk rustig

om me heen
is het stil
zelfs geen krak-eierschil
zo heerlijk rustig

ik hoor het vogelkwinkeleer
en adem zachte atmosfeer

ik geniet
van de tijd
die de onrust vermijdt.
Wat is dat rustig.
==

Over de grens


Vanmiddag winkelden we in Duitsland.  Daar is het altijd prettig rondkijken, op je gemak ondanks de drukte.
Uiteraard zijn de lage prijzen in sommige zaken welkom (bedenkelijk maar dat is politiek), wat zo plezierig is, is de houding van de mensen. Zowel in supermarkt als in kleding- of wat-dan-ook-zaken is het gedrag over het algemeen kalm. Of is het gewoon fatsoenlijk?
Ook in de goedkoopste winkels wordt nauwelijks gerotzooid, artikelen worden bekeken en weer teruggelegd en niet gesmeten of uit de handen laten vallen. Men stapt opzij voor elkaar, er staan geen gezinnen te schreeuwen, zelfs in een McDonalds gaat het er rustig aan toe.
Nu gaan we meestal naar grensplaatsen als Goch, Emmerich of Kleve; hoe het in de grote steden is, weet ik niet.
Daar is de trend misschien  meer westers.  Niet te hopen.