Geluk is een maaltijd

Soep voor hem
patat voor mij
beiden een glas wijn erbij
rijst voor hem
patat voor mij
ieder een glas bier erbij
kaas voor hem
kroket voor mij.
‘Dat was lekker, lief, wat jij?’

Advertenties

Warm eten

Rond vijf uur liep ik door de straat.
Etenstijd, een feestje van geuren.
Bradend vlees, ergens stond soep op het menu, verderop nasi of bami en ik denk snert te hebben geroken. Niet alles kon ik thuis brengen, het was allemaal verleidelijk.
Het maakte hongerig.
Ik dacht aan het broodje dat me wachtte. Is ook smakelijk maar met een hoofd vol lekkernijen kwam het me armzalig voor.
Watertandend, kwijlend bijna hield ik mezelf voor: waarom zou ik niet nog eens koken? Wat was er mis met tweemaal op een dag warm eten, het lijkt me juist gezond. Een schaal verse groente en aardappelen met donkere jus, misschien wat extra’s erbij, rijst met kip? Soep?
Zo liep ik met mijn gedachten aan eten te denken dat ik ineens in de supermarkt stond. Ik zweer je, het was niet gepland.
Toen kwam ik tot bezinning en kocht een krop sla. Voor morgen.


Kookboek 1946: de hooikist.

Die ken ik alleen via overlevering. Mijn moeder gebruikte oude kranten waar ze de pan in verpakte voor het garen van rijst, het was de beste manier om de korrels op juiste droogte en dikte te krijgen.
Het begrip ‘hooikist’ begreep ik niet maar fascineerde me zeer. Warmte,  boerderij, koeienstal, waren de associaties, de link met eten ging aan me voorbij. Pas later had ik het door en daarmee was de romantiek eraf.
Nu wordt hij in 1 adem genoemd met slowcooking. Onze voormoederen deden daar al aan voordat het woord was uitgevonden, er is weer niets nieuws onder de zon.
Zelf een hooikist maken?  Kijk op     energie-en-kostenbesparend-de-hooikist/