Over fantasie

Wat is het precies?
‘Verbeeldingskracht’ lijkt me de beste omschtijving.
Een uitgebreidere definitie vind je in  wikipedia
Er valt van alles bij te bedenken, dat merk je aan het verschil van opvatting over de betekenis.
  –  Een jongen  tekende prenten na, lijntje voor lijntje werd nauwkeurig op zijn plaats gezet. Zijn ouders beschouwden het als fantasie. Hoe knap ook, daar had het niets mee te maken. De term kunst – in de betekenins van namaak- zou eerder op zijn plaats zijn, hij bedacht de plaatjes niet zelf.
  –  Een ander iemand verzon de meest wonderlijke smoezen als ze te laat thuis kwam:  een hond leidde me af, een fietsendief had me bijna te pakken, enz. Dat was fantasie. Zij bedacht de smoezen zelf.
  –  Het aanpassen van een recept door meer zout toe te voegen, is geen fantasie. Een nieuw soort kruidje/specerij erbij bedenken daarentegen wel.
    – Een schoonzus vond het fantasierijk dat ik de handdoeken strak oprolde zodat er meer in de kast pasten. Dat was me alleen maar behelpen met te kleine kasten.
  –  Het patroon voor een kledingstuk veranderen tot er iets mooiers ontstaat. Dat is fantasie.
Er zijn legio voorbeelden waarover je kan discussiëren: was het fantasie,  gebruikmaking van de mogelijheden of gewoon verstandig handelen?
Mooi onderwerp op verjaardagen. (Voordat de borrel op tafel komt).
Boeiend is ook de fantasie van je kinderen in werking te zien, soms met een onbegrijpeljke omweg en achteraf zo logisch.
Wat de smoezen betreft, ik heb maar één keer de lachers op mijn hand gekregen toen ik te laat de klas in stapte. ‘Het was zo gezellig thuis.’
Het was niet eens een smoes.

Hoofdkaas, kookboek 1946

Ondanks het mooie weer gaan we naar duisterder tijden. Onontkoombaar.
Daar past dit oude recept bij. Ik had er nooit van gehoord, in Brabant leerde ik het kennen en was verbaasd over de populariteit ervan bij de ouderen. Misschien ook bij jongeren. Of het ook in andere streken werd gegeten weet ik niet.
Sommige mensen smullen van een roggebroodje met hoofdkaas, vooral na een paar biertjes. De echte, zeggen ze dan, niet die van de supermarkt. Dat kan ik niet beoordelen.
Probeer een varkenskop te versieren, ga aan de slag en proef zelf.
Het wordt ook zure zult genoemd, het scheldwoord ‘zultkop’ is in één klap duidelijk.
ps
Het woord ‘nagelgruis’ is zo vies dat ik er nooit aan zal beginnen.