Zaterdagavond

Het cryptogram.
Weekpuzzel
Sudoku.
Geen van de drie echt moeilijk maar nu schiet het niet op.
Enigmagram van jaspers , hetzelfde probleem.
Verwacht telefoontje blijft uit.
Babybezoek kan niet doorgaan
Een blik op voetbal dan maar? Op 64 minuten nog 0-0.
Het moet in de lucht zitten. Is het mooie stille weer in de mensen gekropen? Of alleen in mij en Oranje? Ik zag een speler een klodder kwatten, ze glibberen rustig door.
Nog maar eens de cryp bekijken, wat is in hemelsnaam een spatie van 12 letters?
Pffff, het zaterdagavondleven valt niet mee soms.
Plots klinkt een  bekend geluid.
‘Hi, beetje laat, maar…’

De avond herstelt zich.
====

Laat

Er staat een rijtje aan binnengerolde berichten.
Beantwoorden is nu niet aan de orde, te laat, er wachten andere zaken maar morgenochtend begin ik er aan. Waarbij ik meteen wat vragen stel.
Na het doorbladeren van de kranten en het printen van de puzzels, na de koffie en klaarzetten van het middageten, na een telefoontje en…
nou ja, die dingen.
Het weer was vandaag goed. Vrij warm, de lucht was helder en wat opviel was dat er in de schaduw een ijzige gloed hing. Ik zal me de tegenstrijdigheid verbeeld hebben maar zo voelde het echt.
Het is ook mogelijk dat mijn opmerkingsvermogen verruïneerd is door het ontregelende klimaat. Ik hoop het niet, ik wil geen koe in huis zien als ik een muis vermoed laat staan een ijsbeer. Wolven zijn al erg genoeg.
Tot zover de late gedachten die niet veel zaaks zijn.
Enfin.
Tot morgen.
==

Over tijd


Cliché: de tijd vliegt voorbij.
Het is nog waar ook.
Onbegrijpelijk;  ik heb geen baan, (als AOWster hoef ik me nergens te vertonen want ben automatisch ouderwets of achterlijk of beide),  geen gezin meer om te verzorgen, geen vlotte clubs, weinig familie (als jongste hoef je alleen nog uit te zwaaien), wat doe ik dan dat de tijd zo snel gaat?
Ik weet het niet.
Zó maak ik de zaterdagpuzzels, opeens is het woensdag marktdag,  donderdag,  vrijdag en zit ik opnieuw aan de zaterdagsudoku.
Toch ben ik niet dement (bij mijn weten), buren groeten normaal, kennissen komen gewoon op de koffie.Het is natuurlijk prettig dat ik me niet verveel.
Maar toch: waardoor gaat die tijd zo hard?
Krijg je bij het ouder worden een soort versnelling in tijdbeleving? Leeftijdsacceleratie?
Of wat?